Monanieba

Jaar: 1984
Land: Georgië/Sovjetunie
Regie: Tengiz Abuladze
Score: ★★★½☆
 

Nu we toch begonnen zijn grif geld neer te tellen voor films die we niet kunnen vinden in downloadland, was de portemonnee gauw getrokken voor Monanieba (Покаяние/Pokayanie voor de Slavofielen onder ons, maar Repentance mag ook). Een Georgische film immers en na onze vakantie in de Kaukasus kan dit oorlogszuchtige landje bij ons wel een potje breken.

Echt veel Georgische films ken ik niet. Ergens heb ik nog een Georgisch/Franse co-productie liggen, maar met een bewogen geschiedenis – met hoofdrolspelers als Stalin en Beria – zou je toch meer inspiratie verwachten bij de Georgische filmmakers. En dan hebben we het niet eens over recentere politieke verwikkelingen of de vele oorlogen van juist wat langer geleden.

Stadsleider Varlam uit Monanieba vertoont nogal wat trekjes van Lavrenti Beria. De tweeëneenhalf uur durende film handelt dan ook over totalitaire regimes, populistische en wispelturige dictatoren en grootschalige deportaties. Zware kost, die nog zwaarder wordt door het dik aangezette toneelspel en de poëtische monologen van veel van de acteurs.

 

Regisseur Tengiz Abuladze zet de kijker in eerste instantie op het verkeerde been doordat Monanieba een heel andere richting uit lijkt te gaan. De geliefde leider Varlam is overleden, gevolgd door treurnis alom, uiteraard. Vreemd genoeg weigert de lokale held zich gevangen te laten houden door de aarde waaraan hij is toevertrouwd. Het stijfgeworden lijk duikt elke dag opnieuw op in de tuin van zijn nabestaanden. Is dit een griezelfilm, of gewoon iets absurds uit Oost-Europa?

Het blijkt een wanhoopskreet om gerechtigheid te zijn van één van de slachtoffers van Varlams regime. Door haar kwelgeest een eervolle dood te ontzeggen en een rechtszaak uit te lokken, kan zij eindelijk, na zoveel jaren, haar verhaal doen. Dat het niet altijd even leuk is lering te trekken uit het verleden weten de Georgiërs maar al te goed. Portretten van Stalin sieren er nog altijd menige huiskamer. Misschien dat ze films als Monanieba nodig hebben om met hun geschiedenis in het reine te komen. Dan zijn mijn euro’s toch nog goed besteed, want of de film zelf het bedrag waard was weet ik niet.

Train
The Descent

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*