Night of the Lepus

Jaar: 1972
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: William F. Claxton
Score: ★½☆☆☆
 

Af en toe vraag je je bij het zien van een film af of de regisseur wel goed bij zijn hoofd is. In het geval van William F. Claxton, verantwoordelijk voor episodes van tv-series als Bonanza, Little House on the Prairie, Dallas en Fame, mogen we gerust van een trend spreken. Van de andere kant mag je je ook best afvragen of mensen die films als Claxtons Night of the Lepus kijken – dieptepunt in een rij titels die stuk voor stuk gemist mogen worden – wel goed bij hun hoofd zijn.

Ter verdediging: het was tweede paasdag en dat vroeg om een horrorfilm met (paas)hazen. Easter Bunny, Kill! Kill! was ons beloofd, maar het mocht niet zo wezen. Dan maar een film met een stampede van giant killer rabbits. Dat betekent weinig energieke konijnen tegen achtergronden waaruit blijkt dat de beschikbare maquettebouwers en rekwisietenverzamelaars even weinig energiek te werk zijn gegaan.

Wie een geeuw nu al met moeite weet te onderdrukken mijdt vooral de tagline. Waar deze in de regel bondig en sensatie belovend zijn, kan deze vast op conto van de bedenker van de lamme filmtitel geschreven worden. “They were born that tragic moment when science made its great mistake… now from behind the shroud of night they come, a scuttling, shambling horde of creatures destroying all in their path.”

 

De fout van de wetenschap komt wanneer er op de prairie een konijnenplaag uitbreekt. Cole Hillman (gespeeld door Rory Calhoun, die met Roller Blade Warriors: Taken by Force toch in betere films gespeeld heeft) weigert gif in te zetten. Dat werkte de vorige keer te goed tegen de coyotes, want daarvan heeft hij er al maanden geen meer gezien. Vandaar de konijnen. Wetenschapper Roy Bennett heeft een ander plannetje.

Wat het plannetje precies inhield weet ik niet meer, maar het resultaat is mansgrote, uiterst bloeddorstige konijnen. Ondanks het simpele verhaaltje duurde het bijna een uur voor Wybren doorhad hoe de vork in de steel zat. Tegen die tijd prikten wij met onze vorken liever de heerlijke lamsgehaktballetjes die Vera had klaargemaakt. Pasen mag dan suf zijn, we waren blij dat het lente was.

The Company of Wolves
Paradise Now

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*