No Country for Old Men

Jaar: 2007
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Ethan en Joel Coen
Score: ★★★☆☆
 

Weer speelt Javier Bardem de verknipte boef vol overtuiging, weer bevinden we ons aan weerszijden van het lekke mandje dat voor grens tussen de VS en Mexico moet doorgaan. En net als in Perdita Durango is het verdorvenheid troef aan beide kanten. Sheriff Ed Tom heeft er tabak van. Waar moet dat heen, in een wereld waarin veertienjarigen moorden begaan en waar bejaarden in kelders worden gemarteld?

De sheriff heeft duidelijk geen weet van de vrijetijdsbesteding van Perdita en de door Bardem gespeelde Romeo Dolorosa, want Perdita Durango is toch net een tikje rauwer, een tikje meer over de schreef dan No Country for Old Men. In de film die we vorige week zagen zaten meer seks, meer zieke geesten en meer drugs. Nou goed, niet meer drugs dan, maar de broertjes Coen laten het toch liever in de verpakking.

Niet dat No Country for Old Men niet rauwe probeert te zijn. De film speelt tenslotte in Texas en als er iemand durft te beweren dat Texas soft is, worden er daar vast een heleboel mensen verdrietig. De blakerende zon die Llewelyn Moss op zijn jachttrip begeleidt kent er geen medelijden. De dode drugshandelaren die hij op de prairie aantreft hebben zo te zien ook geen medelijden gekregen. En zodra Llewelyn zich ermee bemoeit weet hij dat noch hijzelf, noch zijn vrouw voor medelijden in aanmerking zullen komen.

 

Wat zou jij doen? De pickup truck vol drugs laten voor wat hij is, was de algemene consensus. En de koffer met twee miljoen dollar dan? Daarover liepen de meningen uiteen. Laten staan? Er een stapeltje biljetten uit nemen? Het hele ding mee naar huis? Llewelyn kiest voor optie nummer drie, en laat dat nou net de optie zijn die Anton Chigurh (Bardem) het minst zint. Chigurh is een man van principes en geld dat van hem is afstaan aan een opportunistische gelukszoeker die een en ander niet tot in de puntjes uitdenkt druist regelrecht tegen die principes in.

Wat volgt is de onderhoudende klopjacht van de gevaarlijke en onberekenbare Chigurh op Llewelyn, die dan Texaan mag zijn, maar niet opgewassen is tegen zulke zware criminelen. Leuk hoor, maar geen moment geeft No Country for Old Men het gevoel dat we ons het lot van één van beide heren al te zeer aan moeten rekenen en vijf minuten na de aftiteling hoeft er niet meer over de film nagedacht te worden. Dan toch liever Perdita Durango.

The Secret Life of Walter Mitty
Perdita Durango

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*