NyMpha

Jaar: 2007
Land: Italië
Regie: Ivan Zuccon
Score: ★★½☆☆
 

Al voor NyMpha begon werden we teleurgesteld. De actrice zou bij ons in de zaal zitten tijdens de vertoning, maar was helaas verhinderd. In de film, die tenslotte Italiaans was, ging ze veelvuldig uit de kleren. Het was leuk geweest om bij de eerste keer dat haar borsten het scherm sierden eens lekker hard te joelen, maar dit pleziertje was ons nu niet gegund.

Wat een verademing na Acne. Onze tweede film op het BUT Film Festival (B-movies, Underground en Trash) was wèl in kleur, al stoorde het nog steeds dat we hierboven in de kleine zaal mee konden genieten van de film die gelijktijdig in de grote zaal ergens onder ons werd gedraaid. Het Elektron was nogal gehorig.

Naast vrouwelijk schoon bood NyMpha met name een hoop religieuze poeha. Sarah treedt toe tot een Italiaanse kloosterorde die door niemand verlaten wordt. Voelt zij reeds nattigheid bij een dergelijke frase? Neen! Een dag later kijkt ze raar op wanneer bij een medische controle haar trommelvliezen met een scalpel worden doorboord.

 

Ja, NyMpha is zo’n film! Oren, ogen, handen en mond moeten het ontgelden, al wordt het allemaal wat minder frivool in beeld gebracht dan in, bijvoorbeeld, recente martelfilms uit de Hostel serie. Wat rest zijn veel beelden van een met bloed besmeurde Sarah. En een geheimzinnige, bloedende deur.

Dan wordt het allemaal toch wat minder enerverend. NyMpha verwordt tot een herhaling van nagenoeg identieke scènes en Willem lag zelfs te slapen tijdens een lesbische vrijpartij (het is tenslotte een Italiaanse film). Het klooster blijkt ooit plaats van handeling te zijn geweest van aanhoudende incestueuze praktijken. Dat deze orde van nonnen iets te verbergen had wisten we al lang. Had Zuccon zijn film net zo kort gehouden als Acne, dan was het nog best wat geworden.

Мёртвые дочери
Acne

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*