O Homem do Ano

Jaar: 2003
Land: Brazilië
Regie: José Henrique Fonseca
Score: ★★★★☆
 

Misschien wilde Eva O Homem do Ano niet zien omdat ik mijn bij vlagen slechte smaak onlangs al voldoende geëtaleerd had. Zonder onherroepbare gevolgen, want de zebralaarsjes bleven in de winkel en het kraagje van nepbont is inmiddels van mijn winterjas verwijderd. Toch zat ze niet te springen om deze Braziliaanse film over een man die zijn haar laat blonderen te gaan kijken.

Niet zomaar blond: Máiquel komt met een aan platinablond grenzende coupe terug uit de kapperszaak. En niet alleen daarmee, maar ook met een snelle vriendin. Met zijn nieuwe look oogst hij niet alleen wilde vrijpartijen, maar ook hoongelach. Ik vraag me af waar Eva banger voor is, maar mijn dagdromen over het dupliceren van Máiquels buitenissige ondernemingen werd maar lauw ontvangen.

Nu is de glad ogende Braziliaan ook geen onomstoten rolmodel, al lijkt het hier wel lange tijd op in O Homem do Ano. Eigenlijk is Máiquel een loser. Hij is werkloos, heeft geen vriendin en verliest een weddenschap over voetbal. Voilà, een geblondeerde kerel met treurige hondenogen. De Latijns-Amerikaanse machomannen in zijn stamkroeg hebben er een andere benaming voor: flikker.

 

Ook Máiquel is een Latijns-Amerikaanse man en dus schiet hij de lasteraar een kogel door de borst. Al te doordacht is het allemaal niet want er is een getuige, geen ontsnappingsplan en het nieuws verspreidt zich als een lopend vuurtje. Het duurt niet lang of de politie brengt Máiquel een bezoekje in het café.

En dan wordt O Homem do Ano nog leuker. “Goed gedaan, jongen,” prijst de agent hem. Voor de deur van zijn appartement liggen stapels cadeaus. Iedereen is blij dat het gespuis op straat wordt aangepakt. Máiquel krijgt meer klusjes, wordt baas van een eigen ‘schoonmaakbedrijf’ en is de Man van het Jaar (de film werd internationaal uitgebracht als The Man of the Year) in Rio de Janeiro.

Jammer dat het allemaal niet zo kan blijven gaan. Hoewel het bedrijfje van de blonde jongen door de politie gedoogd en heimelijk gesteund wordt heeft Máiquel nou niet direct een ideale baan voor een jonge vader. Komt nog bij dat zijn vrouw ontzettend kan zeuren, en dat terwijl ze als een hond behandeld wordt. “Dan heeft u het niet slecht, mevrouw,” zegt de eigenaar van de dierenwinkel. Een lekker vlotte film en ondanks het onderwerp en de setting niet eens té macho.

Haeckel's Tale
Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*