Odd Thomas

Jaar: 2013
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Stephen Sommers
Score: ★½☆☆☆
 

Saai. Natuurlijk kan ik meer dan vier letters gebruiken om een film af te serveren (wat ik uiteraard ook ga doen), maar als er één woord van toepassing is op Odd Thomas dan is het wel saai. Al na tien minuten zat Eva te zuchten op de bank. Dat weet ik zo precies, omdat ik op mijn horloge keek hoe lang we nog te gaan hadden. Wat een verschrikkelijk oninteressante film.

Nu had ik mijn huiswerk ook niet echt goed gedaan. Odd Thomas ging over een helderziende kok in de woestijn die een mysterieuze man tegenkwam. Meer wist ik er niet vanaf, maar met dit uitgangspunt kon het toch niet echt fout gaan? Bovendien was dit de eerste film waarbij buurman Thomas aanschoof. Zelfs het goede gezelschap, het bier van Jacques Bertens en de petfles palinca waren vanavond niet meer dan een pleister op de wonde.

Odd Thomas begon lang niet verkeerd. Fijne muziek, een hysterisch met een mes zwaaiende vrouw, wilde achtervolging met dito knokpartij en mooie blonde chica (dood). Daarna ging het rap bergaf met de rare Thomas (niet onze buurman), die eigenlijk Odd als voornaam heeft omdat het een standaard Litouwse naam zou zijn. Inderdaad, dat is lulkoek.

 

Thomas ziet dode mensen (nogmaals, niet buurman Thomas), wat al een behoorlijke dooddoener is, maar beweert er iets aan te doen. Hij zoekt de schuldige op, geeft hem op traditioneel Amerikaanse leest een klap op de bakkes en voilà, het probleem is opgelost. Tijd om kleffe woordjes uit te wisselen met vriendin Stormy. Odd Thomas houdt het simpel; iets moeilijkere situaties worden voorzichtigheidshalve keurig uitgelegd.

Thomas ziet overal Bodachs (volgens de oorspronkelijke betekenis uit het Gaelic zouden ze een penis moeten hebben, maar die zijn ver te zoeken in een op een jong publiek gerichte film als deze). Monsterlijke wezens die de komst van narigheid voorspellen. Ja, de mensen vinden Thomas een rare kwast, maar in zijn eentje voorkomt hij toch maar mooi een schietpartij in het plaatselijke winkelcentrum. Precies wat een Amerikaans tienerpubliek dat droomt van kleffigheid en erkenning wil. Een publiek dat geen palinca uit petflessen drinkt.

Á köldum klaka
Dark Star

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*