Paradise Now

Jaar: 2005
Land: Palestina/Frankrijk/Duitsland/Nederland/Israël
Regie: Hany Abu-Assad
Score: ★★★½☆
 

Met de helft van de filmclub thuis met smoesjes konden Robert en ik eens ongestraft iets van kwaliteit opzetten. Origineel, inhoudelijk, hooggespannen verwachtingen die lang niet altijd worden waargemaakt – dat klinkt misschien als Robert en mij, maar het betreft hier voor de verandering eens een filmhuisfilm. Ik dacht van Paradise Now af te zijn toen ik hem ooit ongezien aan Robert weggaf, maar met niets beters in huis kreeg ik de film nu alsnog voor de kiezen.

Op zijn minst bood Paradise Now een alleraardigst inkijkje in de Palestijnse samenleving. Saïd en Khemal wonen in het volgebouwde Nabulus op de Westelijke Jordaanoever. Grijze flats en kapotgeschoten gebouwen waar je ook kijkt, druk toeterende, rookwolken uitbrakende taxi’s en andere gare auto’s en wie zijn schamele onderkomen met iets anders dan tl-buizen verlicht telt in Palestina duidelijk niet mee. Het is nooit ver naar de dichtstbijzijnde checkpost waar Israëlische soldaten hun geweren dreigend op je richten.

Is het dan alleen kommer en kwel in deze door bezettingsmacht Israël bewaakte gevangenis? Ja, eigenlijk wel, maar het eten is er wel lekker en in het gouden avondlicht ziet ook de grootste bende er aardig uit. En er worden leuke videobanden verhuurd op de Westelijke Jordaanoever. Martelaars die het Palestijnse volk met een automatisch geweer in de hand toespreken voor ze gaan sterven. Of collaborateurs die het Zionistisch complot een handje helpen en smeken voor hun leven voor ze uit hun lijden worden verlost. Die laatste banden zijn meer in trek, maar om ze voor meer geld te verhuren zou het kassasysteem in de videotheek aangepast moeten worden. Dat gaat natuurlijk niet gebeuren.

 

Nu hadden Robert en ik geen hoge pet op van Israëliërs na ze her en der op de wereld tegen te zijn gekomen, maar Saïd en Khemal gaan nog een stapje verder. Zelfs al mag Khemal als een gematigde Palestijn beschouwd worden: van hem hoeven buren en verwanten van het Israëlische tuig het niet te ontgelden. Maar een aanslag plegen in Tel Aviv, ja, dat lijkt ze wel wat. Wat een bof dat ze zijn uitverkoren om hun leven aan Allah te offeren!

Paradise Now zou geen filmhuisfilm zijn als het nu niet hoog tijd was voor wat karakterontwikkeling. De twijfelende Saïd leert een leuk meisje kennen dat met haar mensenrechtenorganisatie een dialoog met Israël probeert aan te gaan, terwijl Khemal zich blind op de vijand wil storten. Maar misschien is het al te laat voor rede in dit door zo zinloos lijkend geweld geteisterde stukje van de wereld. De rust die Paradise Now uitstraalt doet hopen dat het nog ooit goed gaat komen. Voorlopig alleen nog even niet.

Night of the Lepus
Frankenstein’s Army

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*