Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides

Jaar: 2011
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Rob Marshal
Score: ★★★☆☆
 

“Die worden ook steeds slechter,” wist een collega over de Pirates of the Caribbean films. Dat is helaas waar – al geldt het eigenlijk alleen voor deze Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides. Toegegeven, het tweede en derde deel waren ook al niet ieders kopje thee en vergezochter werd het allemaal zonder meer, maar de sfeer maakte veel goed. Spookschepen met gerafelde zeilen, vervloekte schatten, de maalstroom – doe mij nog zo’n film!

Maar ja, een overschakeling op voodoo en zombies is toch minder bevredigend na al het bovennatuurlijk geweld uit de eerste drie delen. Waar ik het zoveelste vat zombies in bijvoorbeeld New Kids: Nitro nog wel kan waarderen (en bang ben dat Bon Temps er in True Blood ook nog wel eens door geplaagd zal gaan worden), komt het in Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides op me over alsof de tekstschrijvers wel heel erg aan het eind van hun Latijn zijn. Laten we het hopen.

Want goede ideeën zijn spaarzaam in Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides, een rommelig verhaaltje dat aan elkaar hangt van ongeïnspireerde kroeggevechten. Zelfs de immer met nautische termen strooiende kapitein Barbossa oogt ver voorbij de uiterste houdbaarheidsdatum. Johnny Depp wordt met de ondankbare taak opgezadeld nog iets te redden van deze film met, het moet gezegd, het beste zeemeerminnengevecht ooit.

 

Na zijn roeping aan boord van de Vliegende Hollander te hebben gemist gooit kapitein Jack Sparrow het over een andere boeg op zoek naar het eeuwige leven. Hij is niet de enige die op zoek is naar de Bron van de Eeuwige Jeugd: zijn ex, het Britse Koninkrijk, kapitein Barbossa, Zwartbaard en de Spanjaarden hebben allemaal hun eigen plannen met het leven schenkende water. En zo belanden we op het zoveelste spookachtige schip, op weg met een multi-interpretabele kaart naar tot dusver niet geverifieerde bestemmingen.

Ach, in ieder geval zitten Brave Hendrik Orlando Bloom en het trutje Keira Knightley niet op de boot. Tel je zegeningen. Daarvoor in de plaats komt de bijna net zo vervelende Penélope Cruz met begeleidende, op de zenuwen werkende gitaarriedeltjes bij elke scène die op romantiek dreigt uit te lopen. De deur naar een vijfde deel wordt wagenwijd opengezet, maar laten we hopen dat Johnny Depp zijn heroverde Black Pearl netjes in de glazen fles laat zitten.

Sint
Onna hissatsu ken

1 Comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*