Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl

Jaar: 2003
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Gore Verbinski
Score: ★★★★☆
 

Het was zeven jaar geleden dat we Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl voor het eerst zagen en we moesten er even inkomen. De eerste vijf minuten vroegen we ons af wat er ook alweer zo leuk was aan deze film, maar toen wist Eva het ineens weer: Johnny Depp. De fratsen van Captain Jack Sparrow maken dit piratenspektakel tot een feest waarbij een fles rum eigenlijk niet mag ontbreken.

Er valt genoeg af te dingen op Pirates of the Caribbean: The Curse of the Black Pearl. De skeletten die in het maanlicht het dek schrobben, touwen beklimmen of over de zeebodem wandelen zijn verre van overtuigend. Love interest Elizabeth Swann, die meer nautische termen bezigt dan menig kapitein, gaat snel tegenstaan en wat is dat voor vloek van niks als de voor eeuwig verdoemde bemanning van Kapitein Barbossa hem na slechts tien jaar ongedaan weet te maken?

Toch blijft het een vermakelijke film, want alles wat zo leuk is aan piraten zit erin. Degengevechten, pittoreske havenstadjes in de Caraïben, papegaaien en apen, kanonnen, spookschepen en flessen rum. Wat wil je dan nog meer? Ja, een kist vol door ontdekkingsreiziger Cortes geroofd Aztekengoud! Geen piraat die zoiets kan weerstaan.

 

De op deze schat rustende vloek zorgt ervoor dat alle betrokkenen gedoemd zijn de zeeën tot aan het einde der tijden te bevaren, tenzij de schat tot op de laatste gouden munt wordt terugbetaald. En blijkbaar valt het nog best mee om 882 her en der gespendeerde gouden munten terug te vinden. Onderwijl hebben de vervloekte boekaniers een aardige hoop goud, juwelen en sieraden om de kist van Cortes heen gestapeld.

Yo ho, yo ho, a pirate’s life for me! Ik kijk er nu al naar uit om de vier, of tegen die tijd vast zes of zeven delen Pirates of the Caribbean samen met mijn neefjes te kijken. De jongens zijn idolaat van piraten en het mogen dan Disneyfilms zijn, met hordes ondode piraten lijkt het me beter nog een paar jaar te wachten. Met het risico dat ze te groot worden voor deze onzin natuurlijk – iets wat mij niet zal overkomen.

Milano calibro 9
Cocorico monsieur Poulet

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*