Pirates

Jaar: 1986
Land: Frankrijk/Tunesië
Regie: Roman Polanski
Score: ★☆☆☆☆
 

‘Plunderend en vol humor enteren piraten het scherm,’ kopt de videohoes. Ten eerste gaat het hier om het wel erg schamele aantal van twee boekaniers. En wat de humor betreft: ik had gehoopt op kolderieke fratsen zoals in Gideon Defoes boek The Pirates! In an adventure with scientists. Aan shanties en ongeloofwaardige, Monty Pythoneske plotwijzigingen in deze vertelling geen gebrek. Maar in Pirates zitten niet eens papegaaien, er wordt niemand gekielhaald en er is niet één piraat die af en toe “Aaargh!” roept.

Er bestaan dus ook slechte piratenfilms, maar wie had kunnen raden dat Roman Polanski zo’n gedrocht regisseerde? Na Rosemary’s Baby en The Ninth Gate had ik toch best een hoge pet op van Polanski. De simpele optelsom van Polanski + piraten = puike film ging helaas niet op.

Waar gaat het dan mis met Pirates? Alle ingrediënten voor een heerlijk ouderwets piratenspektakel lijken aanwezig: het statige galjoen, de kapitein met baard, een Aztekenschat en vaten rum. Maar moeten piratenfilms wel grappig (bedoeld) zijn? Met een oude, voorspelbare piratenfilm waarin de Aztekenschat aan het eind in de diepte van de zee was verdwenen en de scheepsjongen het meisje had gekregen zou ik in mijn nopjes zijn geweest. In plaats daarvan schaamde ik me regelmatig voor de mislukte slapstick en banale humor, en dat doe ik toch niet snel.

Ach ja, als je de pogingen tot aanranding eruit knipt en daarvoor in de plaats nog wat oeps-ik-glij-uit-over-de-mosterd scènes plakt heb je een aardige kinderfilm. Hoewel, doe me dan maar uit de categorie ‘avontuur’ The Goonies. Pirates mag van mij op een onbewoond eiland begraven worden.

Mission Kashmir
Osveta

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*