Planet Terror

Jaar: 2007
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Robert Rodriguez
Score: ★★★★½
 

Zie een film dan nog maar eens te volgen, als ze met drie man sterk om de minuut uitleg vragen. Nou is Planet Terror inhoudelijk waarschijnlijk al niet de meest geschikte film om met je vader en moeder te kijken, maar als de ondertiteling ook nog eens ontbreekt valt het met hun beheersing van ‘t buitenlands al helemaal niet mee er nog chocola van te maken. Ook broerlief zag de conversaties over barbecuesaus graag door mij vertaald.

Bang dat bepaalde nuances in deze roerige setting verloren gingen was ik niet echt. Hooguit werden er wat oneliners en kwinkslagen overstemd door het gehuh en gehè. De – simplistische – grote lijn was duidelijk: gas verandert mensen in zombies; zombies eten andere mensen. Een en ander is met behulp van grof geweld weer in goede banen te leiden.

“Wat voor film is het dan?”, vroeg ons pap. “Iets met vrouwen en geweren,” antwoordde ik. Dat was reden genoeg om te blijven zitten. En terecht, want de rondborstige dames waren bedreven in het hanteren van een heel arsenaal aan wapens. Ons mam hield het bij hoofdschudden en het incidentele “Wat een film…” – eerder afkeurend dan bewonderend.

 

Planet Terror behoort met Death Proof tot het Grindhouse-tweeluik van Tarantino en Rodriguez. Met Tarantino heb ik nooit veel op gehad, maar deze twee films klonken veelbelovend. Kurt Russell met een gave wagen – altijd goed. En vrouwen met geweren, daarmee kun je ook weinig verkeerd doen. De quasi-authentieke beroerde beeldkwaliteit die er duimendik bovenop wordt gelegd is hilarisch. Trailers van niet bestaande films, krassen, verkleuringen en ontbrekende beelden – heerlijk allemaal.

In Planet Terror zijn alle hoofdrolspelers in de Texaanse plaats waarop een horde zombies wordt losgelaten familie van elkaar. Gore pusbulten veranderen nieuwe slachtoffers in een mum van tijd in op ingewanden beluste monsters. Bloed spuit in fonteinen uit puisten en wonden, ledematen vliegen in het rond, geslachtsdelen en ogen worden geenszins ontzien. En tussen al dit spektakel lopen mooie, zij het wat trampy vrouwen in leuke shirtjes of opgeknoopte politieblousen. Veel beter dan dit worden ze niet gemaakt. Wat een film…

Lo chiamavano Trinità
Cry-Baby

1 Comment

  1. Een van mijn grote jaren 80 helden, Michael Biehn, heeft een cameo in deze film.
    http://en.wikipedia.org/wiki/Michael_Biehn
    De acteur die in al zijn (relevante..) films een commando speelt. Van the terminator, tot the abyss, tot the rock tot aliens tot navy seals, etc..
    Zijn gelijkenis was zelfs zonder permissie gebruikt voor metal gear, een computer spel waarin je een commando speelt
    De een-mans-oorlog film, op zich ook een soort van exploitatie film, nietwaar?

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*