Pro-Life

Jaar: 2006
Land: Verenigde Staten van Amerika/Canada
Regie: John Carpenter
Score: ★★★½☆
 

Niet alle meesters van de griezelscene nemen zichzelf even serieus, gelukkig. Werden we in de eerste serie van dertien al getrakteerd op baarlijke nonsens als Homecoming en Deer Woman, nu heeft John Carpenter zin om lol te trappen. Bewijzen dat hij kekke films kan regisseren hoeft ie allang niet meer. Wie heeft er niet genoten van pareltjes als In the Mouth of Madness, The Thing en Escape from New York dan wel L.A. ?

Dus, lang leve de lol, moet Carpenter gedacht hebben. En welk onderwerp leent zich daar in de Verenigde Staten beter voor dan abortus? Bij de gedachte alleen zat Carpenter te giechelen. Abortus! Na de zombies uit de Irak-oorlog (Homecoming) een meer dan welkom heilig huisje om omver te trappen. Die religieuze fanatiekelingen maken het ook veel te gemakkelijk om ze belachelijk te maken.

De religieuze fanatiekeling in Pro-Life heet Dwayne Burcell. Met zo’n kop wordt je niet snel gecast voor een romantisch drama, maar daar had ik dan ook helemaal geen zin in. Acteur Ron Perlman heeft een gezicht alsof het hem worst zal wezen als je het met een honkbalknuppel zou bewerken. Het ziet er zogezegd uit alsof het tegen een stootje kan. Een doorsnee Amerikaan uit het zuiden, politiek en religieus conservatief en waarschijnlijk getrouwd met een volle nicht.

 

Dwayne is niet erg dol op keuzes. God Onze Lieve Heer heeft hem hoogstpersoonlijk opgedragen een eind te maken aan de moordzuchtige praktijken in de plaatselijke abortuskliniek. Regelmatig staat zijn busje er voor het hek geparkeerd. Maar wie is vandaag de klant van de kliniek (grinnik)? Hou je vast, want nou komt het: zijn bloedeigen dochter! Vijftien jaar en dan al zwanger. Foei!

Het lustig aborterende personeel verdenkt Dwayne en gaat hals over kop aan de slag. Tijd om eens wat terug te moorden en de balans weer wat richting Het Goede te trekken, denkt Wayne en haalt een arsenaal aan wapens uit zijn busje. Intussen neemt de zwangerschap van dochter Kim merkwaardige vormen aan. Drie keer raden wie er in een horrorfilm de papa van zo’n kindje zou kunnen zijn? Om kort te gaan: Dwayne voelt zich toch wel een beetje dom aan het eind van Pro Life.

Romancing the Stone
Tristan + Isolde

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*