Return of the Living Dead III

Jaar: 1993
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Brian Yuzna
Score: ★★★½☆
 

“De beste horrorfilm die ik ooit heb gezien,” zei Peer ooit. Of hij zich die uitspraak nog herinnert betwijfel ik; of hij er iets van meende weet je bij Peer nooit. Feit is dat het einde van Return of the Living Dead III indruk op me maakte toen ik het als puber zag. Een romantische horrorfilm vol passie en automutilatie om een traantje bij weg te pinken.

Ik vond Return of the Living Dead III terug in mijn verzameling zombiefilms. Liever had ik eerst Return of the Living Dead en het tweede deel van de cyclus gezien, welke zich beide staande proberen te houden op het hellend vlak tussen horror en komedie, maar daar de andere ongeziene zombiefilms in mijn bezit me buitengewoon slecht leken koos ik toch voor de film van Brian Yuzna. Als product van de regisseur van Re-Animator kon het immers onmogelijk teleurstellen.

Technisch gezien zou ik Return of the Living Dead III in het zombie-subgenre van opnieuw tot leven gewekten geliefden plaatsen. Haeckel’s Tale van de Masters of Horror ging er ook al over en Dellamorte Dellamore deed het misschien met meer succes, maar Yuzna brengt het allemaal net wat smeriger en dat is ook wat waard. Maken sommigen onder ons zich al zorgen over adem die naar knoflook riekt, hoofdpersoon Curtis kust zonder bezwaren Julies lippen wanneer zij zich net tegoed heeft gedaan aan mensenhersenen.

 

Liefde is blind en dat maakt dat de kijker steeds meer sympathie heeft met de zombies. Niet zo moeilijk natuurlijk als je ze tegenover het immorele Amerikaanse leger plaatst. Return of the Living Dead III wordt aan het eind meer een romantisch drama over twee tieners die hun miserabele levens (of ondood-zijn, of hoe het dan ook mag heten) willen beëindigen en afscheid nemen van de wereld om hen heen.

Al te schattig wordt het gelukkig niet. De mismaakte ondoden wankelen in steeds grotere getalen kwijlend door het beeld en fonteinen van bloed spatten uit een keur van ledematen. Met romantiek en een paar borsten in beeld lok je misschien wat pubers, maar gratuit geweld doet het pas echt goed. Curtis krijgt uiteindelijk zijn wraak door het ongelijk van zijn autoritaire vader te bewijzen. “Ik liet je zelfs rock and roll drummer worden omdat ik weet dat je er toch wel uit zult groeien!” Nee hoor. Zo oud wordt zoonlief niet.

Cul-de-sac
The Waterboy

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*