Reykjavik Whale Watching Massacre

Jaar: 2009
Land: IJsland
Regie: Júlíus Kemp
Score: ★★★☆☆
 

Neem een flinke dosis The Texas Chainsaw Massacre, een handvol Night of the Living Dead en een toefje Open Water, goed roeren in een IJslandse setting en voilà, we hebben Reykjavik Whale Watching Massacre. Om het brouwsel nog net even extra onsmakelijk te maken gooien we er een verkrachting en een walvis die gevild wordt door. Gegarandeerd onaangenaam vanaf de allereerste minuut.

Waar het bij slashers om gaat is de kijker versteld doen staan dat je ook op díe manier iemand om zeep kan helpen, maar een ongemakelijke kijkervaring wordt het zelden. Daarvoor komt het wat te gekunsteld over als ook deze seriemoordenaar weer hard zijn best doet om tien verschillende procedés te bedenken om tien onschuldige slachtoffers uit de weg te ruimen. Reykjavik Whale Watching Massacre vormt een zeldzame en niet aan te raden uitzondering: in deze film is echt niemand aardig tegen elkaar.

Hiermee is overigens niet gezegd dat we hier met een pareltje van doen hebben dat bulkt van de originaliteit. De moordlustige familie telt twee zwakzinnigen, huis-, tuin- en keukengereedschap is bijzonder in trek, de neger die weet te overleven krijgt door de wellicht bevooroordeelde IJslandse kustwacht een kogel door het hoofd gejaagd en uiteraard is er aan het eind van de rit één enkele overlevende.

 

Dan valt een geeuw moeilijk te onderdrukken, maar laat het de IJslanders niet merken! Als voorpret voor haar bezoekje aan Reykjavík leest Eva niets dan boeken die op IJsland spelen en geweld is hierin – net als in deze zieke horrorfilm – de bloedrode draad. Ergens zijn de eilandbewoners flink gefrustreerd over het verbod op walvisjacht en in Reykjavik Whale Watching Massacre komt alle opgekropte agressie er genadeloos uit.

Nu valt er op de slachtoffers ook wel een en ander aan te merken: de Japanner is een vrouwonvriendelijke schoft, de Noord-Afrikaan is een dronken eikel, de Duitse vrouwen zijn opportunistische hoeren, de IJslanders zijn niet te vertrouwen en dat de donkere man homo is wordt hem door het gelovige blondje ook niet in dank afgenomen. Dan ligt onvermogen jezelf met de opgejaagden te vereenzelvigen snel op de loer, maar een incestfamilie op een roestige boot zien we niet elke dag. Blij toe dat ik niet mee mag naar IJsland.

Blinkende lygter
Rubber

1 Comment

  1. Hmm, misschien moet ik deze film toch eens gaan kijken. Is hij hier al te koop of is het ‘import’?

    Overigens speelt Gunnar ‘Leatherface’ Hansen ook een klein rolletje in deze film 🙂

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*