Riki-Oh: The Story of Ricky

Jaar: 1991
Land: Hong Kong/Japan
Regie: Ngai Choi Lam
Score: ★★★☆☆
 

Wanneer een film wordt aangeprezen met de ronkende tekst ‘The Greatest Hong Kong Martial Arts Action Revenge Gore-Soaked Prison Breakout Love Story Cult Film of 1991’ maakt dat op zijn minst nieuwsgierig. Als een fragment uit diezelfde film wordt verkocht als beste vechtscène ooit, dan wordt het wel erg moeilijk om hem te negeren. Vervolgens correct raden dat het hier om een Japans nagesynchroniseerde film uit China gaat was voor mij de spreekwoordelijke kers op de taart.

Maakt een film met de toch behoorlijk lamme titel Riki-Oh: The Story of Ricky (oorspronkelijke titel: Lik Wong) de buitensporige beloftes waar? Ja en nee. Als vuistregel mag je het volgende aanhouden: ja als je een man bent, nee als je een vrouw bent. Komt dat door een hoge dichtheid aan borsten, vrouwonvriendelijke grappen of anderszins politiek incorrect machovertoon? Nee, verre van dat zelfs. Riki-Oh: The Story of Ricky is gewoon nogal infantiel.

Kort samengevat is Riki-Oh: The Story of Ricky een cross-over tussen het rubberen knutselwerk uit Bad Taste en het excessieve en grenzeloze geweld van Adam Chaplin. Want Riki-Oh: The Story of Ricky biedt een mondvol scheermesjes die in andermans gezicht wordt uitgespuugd, een wurgscène met darmen, Riki-Oh die zijn eigen doorgesneden pees met een handige padvindersknoop weer gevechtsklaar maakt en melancholisch gefluit op boomblaadjes met een verdacht synthesizergeluid.

 

Ik hoor de mannelijke lezers haast denken: dat klinkt lang niet slecht! Na een akkefietje met de lokale drugsbende belandt Riki-Oh in de gevangenis. Riki-Oh: The Story of Ricky speelt in de verre toekomst (2001) en het gevangeniswezen is geprivatiseerd en gecorrumpeerd. Riki-Oh heeft zijn handen vol aan de zware criminelen die de dienst uitmaken achter de tralies, en aan de sadistische gevangenisdirectie.

Achter de gesloten deuren van de instelling geldt het recht van de sterkste, in dit geval uitgebeeld door middel van kung-fu. Dat het verhaal secundair is aan het getoonde bloedvergieten zij de makers vergeven in een film waarin bovengenoemde uitspattingen slechts het topje van de ijsberg vormen. Bizar, grotesk en memorabel. Absolute cult.

Koude kermis
Zombeavers

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*