Русский ковчег

Jaar: 2002
Land: Rusland/Duitsland
Regie: Aleksandr Sokurov
Score: ★★★½☆
 

Wat een goed idee. Een film met tweeduizend acteurs in één shot filmen. Buitengewoon origineel, maar wel een idee waar enige kritische kanttekeningen wat betreft de haalbaarheid op hun plaats zijn. Of ooit iemand voor Sokurov hetzelfde idee gevat heeft maar in zijn opzet is gefaald weet ik niet, maar de Russische regisseur maakt het zichzelf met Русский ковчег (Russkiy kovcheg, of Russian Ark) bepaald niet gemakkelijk.

Na naar verluidt zes jaar van voorbereidingen moest Русский ковчег in één enkele dag opgenomen worden in het Hermitage te Sint Petersburg. Men kon niet permitteren dat het zes gebouwen (waaronder het Winterpaleis van de tsaren) tellende museum aan de Neva langer voor het publiek gesloten zou blijven, maar bij de vierde poging kon Sokurov tevreden zijn over het eindresultaat.

Een film in één enkel shot opnemen klinkt op zich niet onmogelijk. Het wordt een ander verhaal wanneer een groot deel van de Russische geschiedenis in ruim anderhalf uur verteld moet worden, wanneer de ‘vertellers’ onaangekondigd zalen binnenlopen waar gesprekken en andere handelingen in volle gang zijn en wanneer de film wordt afgesloten met een adembenemend bal waaraan honderden (of meer?) acteurs deelnemen en waar de camera zich zonder schroom in de wervelwind van in historische kostuums geklede dansers stort.

 

Sokurovs experiment mag geslaagd genoemd worden. Naadloos loopt de ene periode uit de geschiedenis over in de andere; na elke kamer groeit de bewondering van de zogenaamd Franse verteller voor het eerder door hem beschimpte Rusland. Tweeduizend acteurs blijven in hun rol; Русский ковчег is een spectaculaire visuele krachttoer.

Jammer genoeg neemt alle pracht en praal niet weg dat het kijken van Русский ковчег aanvoelt als een museumbezoek – niet zo gek bij het aanhoren van historische gebeurtenissen met op de achtergrond schilderijen van oude meesters en het porcelein van de tsaren. In musea word ik vaak overvallen door de neiging snel door te lopen naar de volgende kamer om te zien of daar iets tentoongesteld is wat meer aansluit bij mijn persoonlijke interesses. Iets wat in Русский ковчег onmogelijk is. Een film met tweeduizend acteurs zou de aandacht beter vast moeten houden.

From Hell
Pon

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*