Santa’s Slay

Jaar: 2005
Land: Verenigde Staten van Amerika/Canada
Regie: David Steiman
Score: ★★½☆☆
 

Druilerige dagen, verplichte familiebezoekjes en slechte films op televisie. Het is weer kerst hoor. Dat menigeen er niet altijd evenveel zin in heeft is bekend, maar dat zelfs de kerstman liever andere dingen doet was nieuw voor mij. Zeker daar die andere dingen bij voorkeur topless dames en explosies vereisen.

Santa is dan ook niet de kindervriend die ik voor ogen had. Sterker nog, de kerstman heeft een schurfthekel aan al dat kleine gespuis. Santa is namelijk de enige zoon van Satan. Nee, niet de ijshockeyer. Door een weddenschap werd hij gedwongen duizend jaar lang voor een fijn avondje te zorgen. Nu komt hij oudjes platrijden met z’n slee.

Die introductie is nog wel te pruimen. Op Buurman en Buurman-achtige wijze krijgen we te zien hoe het destijds zo ongeveer gelopen moet zijn. Santa kliert eskimo’s die lekker zitten te ijsvissen wanneer er plotsklaps een engel verschijnt. Hij daagt de duivelszoon uit tot een potje curling. Onhandige animatie en het curlingaspect dat op dit punt in de film nog komisch is.

 

Daarna is Santa’s Slay tienerhorror die het predikaat ‘vanaf 16 jaar’ niet waardig is. Bijdehante snotjongens die gevatte opmerkingen maken en een op hol geslagen kerstman steeds te snel af zijn – zelfs wanneer deze ze in het nauw drijft met een zamboni! Toch, vergeleken met de nachtmis is deze film niet eens zo’n lange zit.

Wie niet vies is van melig vertier kan zelfs nog een pretje beleven aan enkele droge opmerkingen. Zo lijken de locaties van de moorden, uitgezet met groene vlaggetjes op de plattegrond van het stadje Hell (daar, ik geef het toe: Santa’s Slay is een slechte film), samen een kerstboom te vormen. Of een equilaterale polygoon. Dat kan natuurlijk ook. Ach, Santa is een gespierde worstelaar, norse omaatjes vloeken dat het niet meer mooi is en dan zien we ook nog een handvol tieten passeren. Al is ie nog zo slecht, helemaal immuun voor zoveel visuele pracht ben ik niet.

Jungfrukällan
Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*