Солярис

Jaar: 1972
Land: Sovjetunie
Regie: Andrei Tarkovsky
Score: ★★★★☆
 

Verontwaardigd deelde Jan me mee dat ik nooit meer films van hem cadeau zou krijgen. De vader van Eva had Nochnoy Dozor (Ночной дозор) voor me op dvd gebrand, maar ik had het vampierspektakel al eerder besproken op mijn website. Op de dvd stonden ook enkele Sovjetfilms. Die had Jan me al voor mijn verjaardag gegeven, maar dat was hij alweer vergeten. Gezien de hoge scores die ik films van Russische makelij eerder dit jaar heb gegeven leek het schijfje me een leuke aanwinst. Солярис (Solyaris) mocht de spits afbijten. Ergens in oktober.

Al snel bleek dat Солярис geen film is om even tussendoor te kijken. Met een lengte van bijna drie uur, verschillende sfeershots die meerdere minuten duren en een verhaal dat een tweede kijkbeurt obligaat maakt was het voor mij geen doen het geheel na enkele uitputtende werkdagen even tussen de bedrijven door te behapstukken. Pas bij poging drie lukte het me Солярис uit te zien.

Om een mogelijk misverstand dan maar meteen uit de weg te ruimen: Солярис is zeker geen saaie film. Het verhaal is uitgesponnen, de dialogen zijn rustig en voor science fiction is de film een stuk trager dan de fans van het genre misschien gewend zijn, maar dat betekent niet dat de film saai is. Immers, bij saaie films is een tweede kijkbeurt alles behalve obligaat, en heb ik zojuist niet verteld dat je Солярис wèl twee keer moet kijken? Nou dan.

 

In het op een roman van Stanislaw Lem gebaseerde verhaal reist Kris Kelvin naar een onderzoeksstation op een mysterieuze planeet om een overleden onderzoeker te vervangen. Een buitenaardse intelligentie materialiseert de gedachten van de wetenschappers. Daar zijn er overigens maar drie van. Zie daar een hoogst beknijpend gevoel van isolement à la The Thing en The Shining.

Drie mannen alleen in de ruimte, dat brengt uiteraard problemen met zich mee. Toch zit niemand te wachten op de komst van de mooie Hari. Dat de vrouw van Kris al zeven jaar dood is speelt hierin een rol die niet verzwegen mag worden. Vanaf dit moment schippert Солярис tussen science fiction en drama. Gevoelens van liefde blijken onmogelijk verenigbaar te zijn met wetenschappelijke belangen. Maar dat leerde ik zelf ook al tijdens mijn stage in Roemenië.

Nu ik het nog eens nalees doet dit stuk geen recht aan de film, maar dat had ik ook niet verwacht. Ik heb bijvoorbeeld nog niets gezegd over de jurk uit één geheel; een favoriete scène van Jan. Dat krijg je ervan als je mannengedachten materialiseert. Солярис wacht nog op mijn verdiende tweede kijkbeurt.

Time Walker
Death Race 2000

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*