Sorcerer

Jaar: 1977
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: William Friedkin
Score: ★★★★½
 

Sommige mensen herkennen een slecht plan pas als ze er middenin zitten. Andere mensen, zoals Dominguez, Serrano, Martinez en Marquez, hebben niet de luxe om geheel vrijwillig in een slecht plan te stappen. Voor de ongelukkigen die in bananenrepubliek Las Columnas hun verleden pogen te ontvluchten, lijkt geen enkel plan slechter te kunnen zijn dan de werkelijkheid waartoe zij veroordeeld zijn.

Het slechte plan: een vrachtwagen vol nitroglycerine door de Zuid-Amerikaanse jungle vervoeren. Na een bedrijfsongelukje zoekt een oliemaatschappij vier ervaren vrachtwagenchauffeurs die bereid zijn te sterven. Dat lijkt het viertal, dat in het verleden al niet de meest gelukkige keuzes maakte, wel wat. Unidad hacia el futuro, predikt ‘s lands dictator, en om een dergelijke onderneming in één stuk te doorstaan is samenwerken bepaald niet onverstandig.

Op welke chauffeur nu je geld te zetten? Serrano, die als enige zijn criminele duo overleefde? Martinez, die het met één uit drie statistisch net wat beter deed? Dominguez, die drie makkers naast zich zag vallen en bovendien als lid van de maffia in New Jersey ook al chauffeur was? Of toch Marquez, de mysterieuze outsider van wie we niets weten? Naast de lading maakt ook het explosieve gezelschap Sorcerer tot een zinderende en onvoorspelbare avonturenfilm.

 

Met Friedkin als regisseur (The Exorcist en Killer Joe) waren de verwachtingen hooggespannen. En terecht: Friedkin heeft geduld en neemt de tijd voor het introduceren van de hoofdpersonages. Waar de moderne Hollywoodregisseur de wandaden van het viertal in een flitsende montage van krap twee minuten zou proppen, is Sorcerer al een hele tijd onderweg wanneer we eindelijk in de verstikkende hitte van Porvenir, las Columnas, belanden.

Ongeschoren mannen kijken wantrouwend en gejaagd om zich heen, politieagenten met zonnebril en snor oefenen hun autoriteit uit en een film van zweet ligt zwaar op de huid van iedereen in deze hel op aarde. De weg uit deze hel leidt langs steile afgronden, door nauwelijks tussen het groen van het oerwoud te ontwaren modderrivieren en over wankele touwbruggen. Ook zonder nitroglycerine zou dat al spannend genoeg zijn.

Verantwoordelijkheidsgevoel, wie zit daar op te wachten?
Oorlogswonden

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*