Sound of Noise

Jaar: 2010
Land: Zweden/Frankrijk
Regie: Ola Simonsson en Johannes Stjärne Nilsson
Score: ★★★★½
 

Guerilla percussionisten die de stad terroriseren – dat klinkt leuk, maar is het dat ook als het meer dan een uur duurt? Ola Simonsson en Johannes Stjärne Nilsson regisseerden eerder het behoorlijk experimentele Music for One Apartment and Six Drummers en rekten dit idee van een kleine tien minuten op tot speelfilmlengte. Experimenteel is het nog steeds, maar Sound of Noise oogt een stuk flitsender en gelikter dan de korte film. En belangrijker nog – wat een vette nummers waarmee de zes percussionisten verdoofde patiënten, nietsvermoedend bankpersoneel en tenslotte de hele stad terroriseren!

Sound of Noise is zo’n film waarvan je maar twee minuten hoeft te zien om erachter te komen of je het wat vindt of niet. En als je het niks vindt, ben je waarschijnlijk iemand die overal over moet zagen en die films vaak in zijn eentje kijkt. Heb je je eigenlijk wel eens afgevraagd waarom er niemand met jou films wil kijken?!

Amadeus Warnebring is iemand die ook zo buiten de boot valt. Als toondoof kind voelde Amadeus zich een buitenbeentje tussen zijn muzikaal onderlegde ouders en zijn jongere broer Oscar, een wonderkind dat op zijn twaalfde zijn eerste symfonie componeerde. De hele familie kijkt neer op de politiecommissaris met een gorthekel aan muziek.

 

Amadeus’ aversie tegen alles wat met muziek te maken heeft maakt hem tot de uitgelezen persoon om de trommelgekke raddraaiers hard aan te pakken. De percussionisten maken hun aanslagen vooraf bekend: Doctor Doctor Give Me Gas (In My Ass), Money 4 U Honey, Fuck The Music! Kill! Kill! en Electric Love. De fascistische varkens bij de politie zijn toch te dom om iets met deze informatie te doen.

Meeneuriën en met de vingers tikken op alles wat je in de buurt hebt staan is dan niet meer te voorkomen, want vier nummers is veel te weinig. Zo denkt zelfs Amadeus erover. Met memorabele instrumenten als medische apparatuur en elektriciteitsdraden en even memorabele koppen van de percussionisten die ermee aan de slag gaan, is een grijns na het zien Sound of Noise moeilijk van het gezicht te vegen. Fuck Haydn – lang leve muziek voor zes drummers en één stad!

Gran Torino
The Wicker Tree

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*