Sukiyaki Western Django

Jaar: 2007
Land: Japan
Regie: Takashi Miike
Score: ★★★★½
 

Achteraf goed dat we vorige week 3:10 to Yuma zagen. Na de voorspelbare western waarin vrouwen niet te hard werden geslagen en zelfs de slechterik het allemaal goed bedoelde, was het nu dubbel genieten van Sukiyaki Western Django – een Japanse western die in alles de tegenpool van het voorgaande is.

Sukiyaki Western Django begint met een buitenissig decor van een bordkartonnen berg Fuji en aan duidelijk zichtbaar koordje opgehangen feloranje zon. Er wordt een slang uit de lucht geschoten, Quentin Tarantino (die net zo slecht acteert als regisseert) oreert gezwollen taal met weinig overtuigend Japans accent en er wordt sukiyaki gemaakt. Kortom, het staat gelijk al vast dat dit een steengoede film gaat zijn.

En dat is zeker geen garantie bij veelfilmer Takashi Miike. Zijn stoute Audition en Ichi the Killer heb ik nog altijd niet gezien, Gokudô Kyôfu Dai-gekijô: Gozu was onderhoudend – maar niet meer dan dat – en Imprint ronduit achterlijk. Qua zotheid komt Katakuri-ke no kôfuku nog het dichtst in de buurt bij wat we in deze western te zien krijgen, al doet de sfeer meer aan Joheunnom nabeunnom isanghannom denken – als we toch met filmtitels aan het smijten zijn.

 

Na de vette intro rijdt een naamloze revolverheld over mistige paden naar Nevada. Nevada, Japan, want al ziet de cowboy er als een cowboy uit, dit is een tamelijk onconventionele western. Op het stoffige dorpsplein staat hij midden tussen twee rivaliserende bendes, de Genji en Heike. Met niet meer dan een revolver had hij als hij had gewild vast beide clans uit kunnen roeien, maar onze held volstaat met een mysterieuze entree.

Laat je door de kleurrijke decors en frivole vuurgevechten geen zand in de ogen strooien: Sukiyaki Western Django kent zijn gruwelijke momenten. Nu staat Miike er ook niet om bekend nare beelden te schuwen en zelfs kinderen hoeven niet op zijn mededogen te rekenen. Wie niet vies is van flink wat bloedvergieten en nieuwsgierig naar het Japanse platteland (en mogelijk zelfs sukiyaki) weet genoeg. Vergeet de oude Django maar!

Anvil! The Story of Anvil
Кин-Дза-Дза

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*