Svidd neger

Jaar: 2003
Land: Noorwegen
Regie: Erik Smith Meyer
Score: ★★★★☆
 

Fear and loathing in Lapland, of zoiets. Bogdan vroeg ons een week eerder of we Svidd neger wilden zien. Ik vond het een beetje apart klinken, maar dat mocht ook. Het betekent namelijk ‘verbrande neger’. Een Noorse haatfilm waar Geert Wilders schande over zou spreken? Nee hoor – van racisme is geen sprake. De zwarte Ante, die een beetje in de knoei zit met zijn afkomst, wordt zonder morren opgenomen in de kleine leefgemeenschap aan een fjord in noord Noorwegen.

Meestal heet het dan ‘liefdevol opgenomen’, maar liefde is een tamelijk abstract begrip in deze hutjes ver weg van de beschaving. Je bent al gauw een week onderweg op de waterfiets voor je in het dichtstbijzijnde dorp aankomt. Hoe het kan dat de blonde Anne dan toch boodschappen doet, dat men er met winkelwagentjes rondzeult en dat soort fratsen wordt niet nader verklaard. Zoals wel meer onuitgelegd blijft in deze vreemde film.

Ante is verteld dat hij een Saami uit de zee is. Nu ziet hij er niet echt uit als een inwoner van Lapland, zelfs niet als hij zich in de traditioneel blauw met rode klederdracht hijst, maar hij spreekt wel een aardig woordje Saami. Mochten ze daar in het hoge noorden net als hier een integratiecursus hebben, dan zou Ante er glansrijk voor slagen. Hij kauwt paddestoelen dat het een lieve lust is en is het grootste deel van de tijd flink onder invloed.

 

Geen overbodige luxe wanneer je met de personen moet leven waar Ante mee te maken krijgt. Zijn moeder mist het gezelschap van mannen iets teveel. Zijn ‘broer’ Peder laat door een ongelukje bij het masturberen het hele huis afbranden. Anne is het lokale summum van schoonheid, maar dat is ook maar relatief. Zeker wanneer wild bebaarde vader Karl, die steevast in bruine bloemetjesjurk rondloopt, haar een blauw oog heeft geslagen. En dan komt Normann Hætta bongo Utsi Saus nog aangewandeld, een Noorse Johnny Depp lookalike of in ieder geval iemand die zo wil overkomen.

Heel veel chocola valt er van Svidd neger niet te maken. Wat lijkt te beginnen als komische klucht neemt snel een wending naar tragisch drama, om vervolgens twijfelend via horror en zelfs musical toch weer bij klucht te belanden. Wie kan accepteren dat niet alles netjes volgens regels verloopt heeft aan Svidd neger een fijne, onvoorspelbare film. Met soundtrack van Ulver.

Astérix et Obélix contre César
TBS

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*