Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby

Jaar: 2006
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Adam McKay
Score: ★★★½☆
 

Er is niks zo eng als racen met een poema in je auto. Wie dacht dat de trainingsmethoden in Dodgeball: A True Underdog Story van een bijzondere creativiteit getuigden, kan ik Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby van harte aanbevelen. Van – als we het dan toch over geestige films met lange, door een dubbele punt gesplitste titels hebben – dezelfde regisseur als Anchorman: The Legend of Ron Burgundy. En bijna net zo goed.

Will Ferrell (Anchorman, Old School, Blades of Glory) is flink op dreef als NASCAR-coureur. Hij moet ook wel, want “If you ain’t first, you’re last”. Ditmaal wordt hij bijgestaan door Baron Sacha Cohen (Ali G Indahouse, Borat: Cultural Learnings of America for Make Benefit Glorious Nation of Kazakhstan – ik heb dit stukje snel af op deze manier), dus het niveau is weer ver te zoeken.

Baron Sacha Cohen speelt Jean Girard, wereldkampioen uit de Formule 1 en uitdager van Ricky Bobby (Bùhbie). Fransman, dus homoseksueel. Verwaand, klassieke muziek luisterend en literatuur verslindend terwijl hij racet. Getrouwd met een gezellige, dikke Duitser die Duitse herders traint. Verslingerd aan crêpes en vol van alles wat Frankrijk onze planeet heeft geschonken.

 

Ricky Bobby aan de andere kant symboliseert het ‘white trash’ wereldje dat NASCAR is. Gekleed in leren jasjes vol reclame, een blonde vrouw op borsten geselecteerd, trots op zijn in de broek plassende zoontjes Walker en Texas Ranger. Gek van crêpes zodra hij zich realiseert dat het die zoete, dunne pannenkoekjes zijn, maar te koppig om dit toe te geven. Ricky Bobby is Amerikaan, want we zijn tenslotte in Amerika. In reclamespotjes roept hij racefans op niet naar Tijuana te reizen. Een grote, harige, Amerikaanse winnaar.

Al met al levert het voldoende debiele uitspraken op om het standaard sportverhaaltje uit te zitten. Ricky Bobby gaat snel, Ricky Bobby maakt zich belachelijk, Jean Girard is de nieuwe held, Ricky Bobby zit in de put, Ricky Bobby vecht terug, Jean Girard en Ricky Bobby nemen elkaar vol op de bek. Het is als het kijken naar kunstschaatsen: je weet dat er axels en lutzes komen, maar het gaat om de uitvoering ervan. En de uitvoering is goed in Talladega Nights: The Ballad of Ricky Bobby. Dankjewel, kleine, pasgeboren baby Jezus, met je schattige babyknuistjes, voor deze heerlijke film.

Santa's Slay
Suna no onna

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*