Tenacious D in The Pick of Destiny

Jaar: 2006
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Liam Lynch
Score: ★★★½☆
 

Oei, wat een gemiste kans! Als Tenacious D in The Pick of Destiny de hele film lang was doorgegaan zoals het er in de eerste vijf minuten aan toe ging, dan had deze film wellicht een kansje gehad om voor de volle vijf sterren te gaan. Wat een ijzersterk begin zeg! Heel even verkeerde ik in de waan dat het hier een musical vol flauwe metalachtige liedjes en lijzige rockballads betrof, maar na de begintitels is het helaas gedaan met de elkaar in ras tempo opvolgende nummers.

Niet dat het daarna niet meer leuk is, maar het wordt geen meesterwerk. En zegt Jack Black zelf niet dat je óf voor een meesterwerk moet zorgen, óf je mond moet houden? Voor een flinke dosis rock en een band die het niet helemaal redt in de grote boze wereld kunnen we immers ook bij This is Spinal Tap terecht. Die hebben nog betere lyrics ook, met teksten waarin ze op de trein staan te wachten of om wat geld vragen. Dat doen de heren van Tenacious D ook, want de huur moeten ze zelf ophoesten wanneer paps en mams daar niet meer voor voelen.

JB (Jack Black) speelt als kind al graag een deuntje metal. Niet van die True Norwegian Black Metalachtige metal, maar gewoon rampetampmetal waarin vooral veel gescholden wordt. Moeder je kunt de pot op en papa lik mijn lul maar, dat soort teksten. Je kunt me nog meer vertellen, denkt papa op een goede dag en trekt alle metalposters van de muren. De kleine dikkerd barst in tranen uit en smeert hem naar Hollywood, Stad van Gevallen Engelen.

 

KG (Kyle Gass) is er ook zo een. Op straat verdient hij elke dag genoeg geld om in de dagelijkse boodschappen (pizza en wiet) te voorzien, maar echt veel heeft hij niet bereikt in het leven. Dat gaat veranderen als de twee hun rocktalenten combineren, met de pizzabezorger als grootste fan. Bovendien stuiten ze op één van de bestbewaarde geheimen uit de muziekgeschiedenis: het Plectrum van de Lotsbestemming (ja, want dat betekent Pick of Destiny vrij vertaald). Met dit plectrum stijgt elke muzikant boven zijn eigen kunnen uit.

Lotsbestemming wordt plichtmatig verbeeld in de vorm van tarotkaarten. Die zijn leuk als de vadsige koppen van Black en Gass erop staan. Bliksemschichten, hoofdpersonen in harnas en een metalkoortje op de achtergrond dat “Destiny!” blèrt. Het plectrum is echter een tand die de Duivel ooit verloren is, dus je kunt er donder op zeggen dat de ontknoping een rock-off tussen Tenacious D en Satan zelve is. Het beste liedje ooit wordt niet gespeeld en zelfs de tribute hieraan (allen die Tenacious D kennen welbekend) krijgen we niet te horen. Nee, hier had meer ingezeten.

Op vakantie met de NSB
Run Fatboy Run

1 Comment

  1. Jaja, Tenacious D is echt awesome, hopelijk zitten ze bij de 8 nog onbekende pinkpop bands, hoewel Jack heeft gezegd er niks voor te voelen om in Nederland op te treden.
    De film is inderdaad geniaal

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*