The 13th Warrior

Jaar: 1999
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: John McTiernan
Score: ★½☆☆☆
 

Pluspunt: door The 13th Warrior heb ik dan eindelijk het woord ’emissary’ maar eens opgezocht in het woordenboek. Nu weet ik eindelijk dat ik de laatste tijd veel naar liedjes van Sumerische afgezanten luister. Mu balaq ushumgal, kalamma badimma! Nadeel: ik had het woord ’emissary’ direct op kunnen zoeken en twee uur lang iets nuttigs kunnen doen. The 13th Warrior is een mooieplaatjesfilm zonder hart. Sterker nog, het is één van die weinige films waarvan ik denk “Dat had ik zelf beter kunnen doen”. Al heb ik nog zo’n hoge pet op van mezelf, dit denk ik niet vaak bij films.

Het verhaal begint in de mooiste stad ter wereld, horen wij een buitenlandse meneer vertellen. Aangezien we al verdwaalde Vikingen hebben gezien denken we meteen: Miklagard! Blijkbaar zijn we op het verkeerde been gezet, want Ahmed Ibn Fahdlan (Antonio Banderas) heeft het over Bagdad. Óf Ibn is nog nooit ver van huis geweest, óf hij is zo’n dichter die zich wat dichterlijke vrijheden permitteert. Want Ibn is dichter van beroep, niet krijger.

Dat deze Arabier ook graag de schoonheden van het vrouwelijke geslacht bezingt wordt hem niet overal in dank afgenomen en al gauw bevindt hij zich als afgezant van de kalief in noordelijkere regionen. In Europa, waar het avontuur kan beginnen! Hier bevaren Vikingen de Oost-Europese rivieren, nieuwsgierig als ze zijn. Tot ze naar huis moeten komen, want daar is het niet pluis.

 

Al vielen de eerste vijf minuten van The 13th Warrior nog best mee, McTiernan schotelt ons daarna louter Quatsch met een grote Q voor. In plaats van de boot om te draaien rijden de Vikingen op hun paarden naar huis. Helemaal van donker Rusland naar Noorwegen, ja ja. Ibn moet mee, want een oud vrouwtje heeft twaalf witte runenstenen en één zwarte op de grond gekeild. Nou is Banderas eigenlijk een Spanjaard, maar zwarter dan hem hebben de Vikingen niet bij de hand, dus hij zal als dertiende krijger mee moeten. Gelukkig leert hij snel en binnen een half uurtje film is hij volleerd krijgsheer en spreekt hij bovendien vloeiend de taal van zijn bebaarde metgezellen.

Het wordt nog krasser, want het blijkt in Scandinavië niet pluis te zijn omdat één of ander Amazonevolk van kannibalen elke keer bij mistig weer getooid met berenkoppen (er moeten vroeger net zoveel van die dieren in Noorwegen gezeten hebben als er hier muggen rondvliegen) tot de aanval overgaat. Dan moeten de giftige slangen en ondergrondse rivieren nog komen. Mensen die zoveel onzin bij elkaar verzinnen moeten opgesloten worden.

The V Word
The Screwfly Solution

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*