The Damned Thing

Jaar: 2006
Land: Canada/Verenigde Staten van Amerika
Regie: Tobe Hooper
Score: ★★★½☆
 

Voor lezers zich bij het zien van de waardering onderaan deze recensie verontrust af gaan vragen of ze wel naar hetzelfde vervloekte ding hebben zitten kijken eerst even dit ter geruststelling: de mooie score is puur en alleen vanwege het koddige oliemonster aan het eind van The Damned Thing. Een vettig, druppeltjes spetterend ding dat mensen overklotst om ze van de aardbodem te doen verdwijnen. Hoe snoezig!

Wat in de magere drie kwartier daarvoor gebeurde (het lukte Tobe Hooper ditmaal niet eens het verplichte uurtje te vullen met lariekoek als deze) doet er dan eigenlijk nauwelijks toe. Een oliemonster! Misschien was Hooper aardig in de olie toen hij het script voor The Damned Thing bedacht, haha. Ja, de Masters of Horror serie lijkt voor deze aan lager wal geraakte regisseur niet meer dan een oliekruik van de weduwe (proest!). Hoewel, aan lager wal geraakt… veel soeps was het nooit met meneer Hooper. Uit een olievat zal men geen wijn tappen.

Een alledaags verhaaltje gaat vooraf aan het vloeibaar zwarte monster. Dat zelf bepaald niet alledaags is – het mag gezegd worden. Ik snap nog steeds niet hoe je het in je hoofd haalt. Nu is horror niet het genre waarin we alles serieus moeten nemen, maar kom op, een oliemonster?! Teerputten zijn al uit den boze sinds ze miljoenen jaren geleden de laatste sabeltandtijger verzwolgen. Waar gaat dit heen als we voor olieplasjes moeten vrezen? Afwassop dat ogen uitbrandt? Koeienvlaaien die een eigen leven gaan leiden?

 

Waar dit heen gaat zal meneer Hooper (ver verwijderd van zijn oudere films als The Texas Chainsaw Massacre en Poltergeist) ons ongetwijfeld duidelijk maken; liefst op pijnlijke wijze. In The Damned Thing gaat het in ieder geval rechtstreeks richting hel en verdoemenis. In Cloverdale, Texas, liep alles gesmeerd (sorry), tot iemand zo nodig in de aarde moest boren naar olie.

Naast olie vond opa Reddle iets dat altijd onder de grond had moeten blijven. Gevolg: Texas-style massacre met honderden doden. Elke keer als een nazaat even oud wordt als de leeftijd die opa op de ongelukkige dag had, wordt hij door het kwaad bevangen en is het tijd voor een nieuw Texas-style massacre. Ja, daar houdt meneer Hooper wel van. En als de slachtpartij voorbij is, verschijnt – als bij toverslag – een oliemonster uit de bodem. Ongelofelijk.

Suna no onna
Romancing the Stone

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*