The Descent

Jaar: 2005
Land: Verenigd Koninkrijk
Regie: Neil Marshall
Score: ★★½☆☆
 

Het is wat veel eer om The Descent steeds maar weer te vergelijken met recente Britse horrorsensaties als 28 Days Later en Dog Soldiers. Het lijkt er hier een beetje op dat de wens de vader van de gedachte is: de boodschap is dat het goed gaat met horror op dat rare eiland, maar eigenlijk is The Descent nogal een onzinfilm.

Zijn het zombiespektakel 28 Days Later en de weerwolven uit Dog Soldiers dan geen onzin? Neen, durf ik daar stellig op te antwoorden. Hoe ongeloofwaardig beide plots op papier ook mogen ogen, de films zelf waren ongekend realistisch en spannend. The Descent kent zeker zijn spannende momenten, maar verwachten dat de kijker alles voor zoete koek slikt is wel erg veel gevraagd.

The Descent heeft zo zijn enge en gore scènes en het duurde maar een minuut of twintig voor Eva afhaakte. Een meisje dat op de achterbank wat ongelukkig een koperen buis door het hoofd kreeg gespietst speelde zeker een rol in deze beslissing. Verder begint het women-only grottendrama vooral erg vervelend: kakelende vrouwen waarvan je nu al weet dat het niet mee zal vallen later in de film ook maar een greintje compassie voor ze te voelen.

 

Goed, wie de introductie van de hoofdpersonages heeft doorstaan krijgt vervolgens een leuk middenstuk voorgeschoteld. De zes dames, niet gespeend van enige zelfoverschatting, laten zich vol goede moed in een grottenstelsel ergens in de Appalachians zakken. Niet de tamme Boreham Caves, zoals de meeste van hen denken, maar een nog nimmer door speleologen onderzocht stelsel. Dat zoiets vragen om problemen is zal elke man duidelijk zijn, maar in het groepje is zoals gezegd geen man te bekennen.

Eenmaal hopeloos verdwaald en van de buitenwereld afgesloten gaat het hartstikke mis. Niet alleen met de vrouwen, maar ook met de film. De grotten worden bevolkt door blinde, mensachtige wezens die duidelijk veel vlees op hun menu hebben staan. Ze bewegen zich ondergronds voort door middel van echolocatie, maar zijn zo onhandig dat ze de vrouwen zelfs niet kunnen vinden als ze bovenop hen staan. Bij de eerste slachtoffers wordt met genadeloze precisie de hals doorgebeten; daarna strompelt de vijand onhandig door het aardedonker. Een onzinfilm dus, maar wel met bitches.

Monanieba
Sengoku jieitai 1549

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*