The Fifth Element

Jaar: 1997
Land: Frankrijk/Verenigde Staten van Amerika
Regie: Luc Besson
Score: ★½☆☆☆
 

Weer een avond verspild. The Fifth Element moet één van de slechtste science-fictionfilms zijn die ik ooit heb gezien. Zelfs Peter Jacksons aliens uit Bad Taste waren minder belachelijk. Luc Besson is na Taxi, Taxi 2 en Taxi 3 nog altijd geobsedeerd door taxi’s en hoewel Bruce Willis erg zijn best doet om van The Fifth Element dan maar een gewone actiefilm te maken, heeft Besson de futuristische wildgroei op het scherm tegen die tijd al lang niet meer onder controle.

Vanwaar dan toch nog anderhalve ster voor deze film? In ieder geval niet voor Milla Jovovich. Keer op keer krijgen we te horen dat ze perfect is, maar deze onzin brabbelende vrouw met ontplofte inktvis als kapsel kon mij geen moment bekoren. De uitzinnige toekomstdecors dan? Nee, de gemiddelde carnavalswagen in Duizel ziet er beter verzorgd uit. Peer en ik waren van oordeel dat alleen de smaakvolle stewardessenoutfits deze film nog boven één ster uit konden tillen (helaas kon ik geen van bovenaf genomen foto hiervan vinden). Waren we vrouwen geweest, dan had The Fifth Element lager gescoord.

De film begint nog wel zo hoopvol. Egypte, piramides en mysteries, geheel in de stijl van Indiana Jones en The Mummy (niet de horrorfilm). Wil je in de eerste minuten nog wel een oogje toeknijpen bij de flagrante missers van grappen en de film een kans geven, al snel (na drie minuten landen de aliens) is de maat vol. De Power Rangers vormen oscarmateriaal in vergelijking met de Mondoshawans (of waren dat nou de slechteriken? – ik bedoel hier in ieder geval de gouden koekblikken).

 

Bruce en Milla zijn op zoek naar vier bakstenen om in een piramide in een vierkant om het vijfde element te zetten. Dit is afgebeeld als een mens (Bruce). Er zijn meer figuren die de bakstenen willen hebben, dus algauw ontaardt The Fifth Element in een ordinaire schietpartij over en weer. Meer valt er eigenlijk niet te vertellen, waarmee een film van goed twee uur prima samen te vatten is in vier alinea’s. Voor Peer en mij was de avond verpest.

Surf Nazis Must Die
Shurayukihime

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*