The Greasy Strangler

Jaar: 2016
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Jim Hosking
Score: ★★★★☆

tgrs2‘The most WTF movie of the year.’ Lelijkheid, consequent en vol overgave in beeld gebracht. “Waar zitten we naar te kijken?!” riep Thijs vertwijfeld uit. Ons werden debiliteit, knallende scheten, reusachtige penissen en oude-ventenkonten beloofd. Dat is precies wat we kregen – en meer.

Watch this filth! wordt er op internet gekopt. Lyrische recensenten vergelijken de absurditeit van The Greasy Strangler met Delicatessen en Taxidermia. Grotesk, met een infantiel elektronische soundtrack van Andrew Hung en geproduceerd door onder andere Elijah Wood en Ben Wheatley. Inderdaad – WTF?!

Knalroze korte broeken en discopakken met uitgesneden kruis. Dialogen waarin dezelfde twee woorden ad nauseam herhaald worden. En dan heb ik het nog niet over de full frontal nudity: oude man Big Ronnie met zijn gigantische in de wind flapperende leuter, zoon Big Brayden met een minuscuul gevalletje, Janet met haar beeldvullende bos schaamhaar.

tgrs2Er zijn films die proberen te shockeren en je willen doen walgen. The Greasy Strangler gaat verder. Kijk deze film niet te kort na het eten. Zet voor de zekerheid een teiltje klaar. We zien worsten die zwemmen in het vet, hotdogs die in emmers vet worden ondergedompeld, vrouwen die ingeolied worden en een met vet ondergedompelde grapefruit in een even hilarische als ranzige seksueel getinte scène. Hu.

Moet ik me nu vies voelen? Ik ben bijna te verbaasd over wat ik gezien heb om nog aandacht aan het verhaal te besteden, maar eigenlijk doen de makers dat ook amper. The Greasy Strangler is een film van ouwe-jongens-krentenbrood, met liefde en schijt aan het establishment geproduceerde wansmaak die de makers waarschijnlijk veel meer heeft gekost dan deze rommel ooit gaat opleveren. Wie kan het verhaal wat schelen?

Poultrygeist: Night of the Chicken Dead
Into the Woods

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*