The Incredibles

Jaar: 2004
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Brad Bird
Score: ★★★☆☆
 

Zo, het zat er haast op. Na krap twee weken school was het bijna vakantie – voor de tweede keer alweer in mei. Belangrijker misschien was dat het vandaag voorlopig mijn laatste dag zou zijn in groep 3. Na negen maanden invallen, waarvan de laatste anderhalve maand langzaam aan parttime, zat mijn werk er hier op. Voorlopig, want de laatste week van het schooljaar word ik weer verwacht.

Het was een leuke baan bij die zevenjarigen, dus een leuke afsluiting leek me op zijn plaats. Na een ochtend vol spelletjes was het daarom tijd om retro te gaan. Niks geen DVD, want in mijn lokaal stond gewoon oldschool een videorecorder. En bij de cinematheek hebben ze nog video’s, al is de keus steeds beperkter.

Die beperking ervaar je toch wel als je iets wilt huren voor een doelgroep die de meest kekke films nog niet mag zien en bovendien te traag leest om voor een andere taal dan het Nederlands in aanmerking te komen. Het werd dus The Incredibles – de nagesynchroniseerde versie.

 

Met mijn aversie jegens teken- en animatiefilms ging ik van het ergste uit. Shrek vond ik flauw, Finding Nemo mooi gemaakt maar oersaai en Ice Age kon me ook al niet boeien. Edoch, The Incredibles ging over superhelden, en daar staat op mijn website het een en ander over te lezen. Ik heb zelfs een handboek waarin te lezen valt hoe superheld te worden, compleet met gouden tips over moeilijke keuzes zoals het huren of juist kopen van een geheim onderkomen.

De makers van The Incredibles leken dit boek eveneens in hun bezit te hebben. Er wordt lustig leentjebuur gespeeld bij tientallen andere films en series en echt origineel is het allemaal niet wat ons wordt voorgeschoteld. De groep 3-ers vonden het, met hun gebrekkig referentiekader, prachtig. Vooral het stevigere mepwerk.

Al is het allemaal weinig verrassend en lijkt The Incredibles met name bedoeld te zijn om te laten zien hoe knap de heren animatoren tegenwoordig zijn, toch is de film geen vervelende zit. Zeker niet op die momenten waarop een hele klas kleine mannekes luidkeels laat blijken hoe smerig ze de zoen van pa en ma superheld vinden. Ook in de film zelf zitten leuke grapjes.

A History of Violence
Envy

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*