The Meaning of Life

Jaar: 1983
Land: Verenigd Koninkrijk
Regie: Terry Jones en Terry Gilliam
Score: ★★★★☆
 

Hoe vaak ik The Meaning of Life (voluit Monthy Python’s The Meaning of Life) al gezien heb, zou ik niet weten. Als je de film – die eigenlijk meer een verzameling sketches is die min of meer op volgorde zijn gezet – dan ook nog uitgesmeerd over twee avonden ziet met daartussen bijna een week, valt het niet mee er veel zinnigs over te zeggen.

Veel zinnigs over de zin van het leven willen de Engelse komieken ook niet met ons delen. Wees aardig voor elkaar, doe aan sport en eet regelmatig groente. En dat is waarschijnlijk ook de meest zinnige uitspraak in een film die bol staat van levende orgaandonaties, bejaarde piraten en ondode, wijndrinkende autochauffeurs. Hoewel de scène waarin John Cleese seksuele voorlichting geeft al eens goed van pas is gekomen in een van mijn lessen.

The Meaning of Life is net zozeer een film als Jackass: The Movie of die andere Monthy Pyhton film: And Now for Something Completely Different. Van een verhaal met een doorlopende lijn is slechts met veel goede wil sprake in deze tot filmlengte opgewaardeerde televisieseries. Is een recensie hier dan wel op zijn plaats? Een snelle blik op de lijst van titels op deze websites leert dat er wel meer films tussen zitten zonder ook maar iets van een verhaal. The Meaning of Life was tenminste erg vermakelijk.

 

De mannen van Monthy Python hebben hun best gedaan bij elk stadium van ons leven iets stoms te bedenken. Artsen die bij de geboorte in een ziekenhuis meer geïnteresseerd zijn in een duur apparaat dat ‘PING!’ zegt dan in de baby zelf. Karrenvrachten jonge kinderen die aan de wetenschap verkocht worden omdat de katholieken niet nadenken over voorbehoedsmiddelen. Via voortplanting, midlife en dood wordt er gaandeweg zo min mogelijk over de zin van dit alles gezegd.

Nee, er mag geen ogenblik zonder kwinkslag voorbij gaan. Lijkt er even een moment van rust ingelast te zijn, zoals bij het beeld van het aquarium vol vissen, dan zijn zij het wel die zich afvragen wat er nu gaat komen. Vast een kop waarmee het volgende hoofdstuk wordt aangekondigd. En bij gewoon grappen maken blijft het niet; ook wordt er halverwege de film teruggeblikt alsof het een voetbalmatch betrof, wordt de film aangevallen door een korte voorfilm en wordt elke mogelijke seconde tussen sketches opgevuld met typische Monthy Python animaties. De zin van het leven kennen we na afloop nog altijd niet, maar er is in ieder geval weer anderhalf uur op aarde goed besteed.

Ali G Indahouse
Hot Fuzz

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*