The Seeker: The Dark is Rising

Jaar: 2007
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: David L. Cunningham
Score: ★½☆☆☆
 

Boven op zolder wachtte nog een kleine 80 vierkante meter hout om door mij gelakt te worden, dus ik was maar wat blij dat we de komende weken allerlei betaalzenders voor niks konden ontvangen. Het volgen van een fantasieloze fantasyfilm als The Seeker: The Dark is Rising is beduidend minder inspannend dan met zo’n kwast boven je hoofd staan te hannesen.

Bovendien had ik dit weekend wel genoeg inspanning geleverd. Ballen zo hard mogelijk over de bowlingbaan keilen (ze hadden waarnemingsapparatuur voor de snelheid), klussen aan de nieuwe kamertjes en een American footballwedstrijd spelen… zo’n avondje dom vermaak was zo slecht nog niet. The Seeker: The Dark is Rising was bedoeld voor veertienjarigen en daarmee ook in deze toestand nog voor mij te volgen.

Will Stanton is de zevende zoon van de zevende zoon. Dat klinkt niet alleen messiaans, maar verleent je ook daadwerkelijk indrukwekkende superkrachten. Will kan vuur maken zonder lucifers, geheimtaal en door de tijd reizen. Hij kan eigenlijk alleen niet vliegen. Kom op, het moet wel geloofwaardig blijven. En aangezien zijn oudere broers thuis toch alleen maar voetballen in zijn gezicht laten stuiten, besluit Will buitenshuis maar eens iets nuttigs te gaan doen met zijn krachten.

 

Het verwarrende aan tijdreisfilms is dat er nooit een zak van klopt. The Seeker: The Dark is Rising vormt hier geen uitzondering op. Zes creatief vormgegeven tekentjes moeten binnen vijf dagen door Will verzameld worden. Blijkbaar hoef je als veertienjarige in Engeland niet naar school, dus Will besteedt al zijn vrije uurtjes aan zijn nieuwe hobby. Maar door de tijd reizen om geen last te hebben van zijn krappe deadline, ho maar! Gelukkig houdt regisseur Cunningham keurig rekening met de beperkte aandachtsspanne van de beoogde doelgroep en binnen anderhalf uur heeft Will zijn verzameling compleet.

Dat is ook gelijk het grootste manco aan deze film: het is allemaal veel te keurig en te netjes; alles gaat veel te soepeltjes en gesmeerd. “Hé ik zie weer een tekentje en de snodaard is net te laat. Hé, zie ik er daar nog één?” De meeste mensen hebben meer moeite met het vinden van paaseieren. Maar ja, de meeste mensen zijn dan ook geen ‘seekers’. Zoals we van begin af aan dus al vermoed hadden wint het licht van het duister. Een leuk avontuur voor kinderen in de puberteit die zich graag wat belangrijker zouden voelen, maar ik had achteraf beter wat planken kunnen lakken.

Yi ge dou bu neng shao
Death Proof

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*