The SpongeBob SquarePants Movie

Jaar: 2004
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Stephen Hillenburg
Score: ★★★½☆
 

Zonder twijfel de meest kleurrijke film die ik dit jaar gezien heb. The SpongeBob SquarePants Movie begint fantastisch, eindigt geweldig en is daar tussenin net amusant genoeg om aan te laten staan. Elke film die met zulke klassiek gechoreografeerde piratenclichés en aansluitende shanty het scherm opknalt scoort bij mij bovengemiddeld. Aaargh!

Maar waar de entree de beste herinneringen aan Pirates of the Caribbean en The Goonies doet herleven, duurt het in het geanimeerde deel van de film lang voor het lachen wordt. Zij die klagen te weinig diepgang in de avonturen van deze spons met ADHD aan te treffen (en dat terwijl hij op de bodem van de zee leeft!) zullen bij voorbaat al niet aan deze film beginnen, waar de fans van SpongeBob de lange zit van een speelfilm toch wel voor lief nemen.

Helaas haalt The SpongeBob SquarePants Movie het niet bij de betere afleveringen uit de serie zoals Idiot Box en Sailor Mouth. Hillenburg heeft over het algemeen weinig moeite een filmpje van tien minuten met grappen te vullen, maar in de film ligt de grapdichtheid beduidend lager. Hoe kan het ook anders als je een epos met als tagline ‘Man. Legende. Spons.’, waarop SpongeBob samen met Patrick een queeste door een Mordor-achtig land op zich neemt, een beetje spannend wilt houden.

 

Er valt ook heus wel wat te lachen, maar daarvoor moet je wel door het weinig voor de tekenfilmserie representatieve eerste kwartier heenbijten. Wanneer Koning Neptunus en zijn dochter Mindy (beide niet leuk) wat minder in de belangstelling staan en de aandacht weer naar SpongeBob verschuift (zowel in dronken als nuchtere staat) is de kolder best te pruimen.

Net wanneer SpongeBob en Patrick door een stommiteit van laatstgenoemde verder dan ooit van hun doel lijken te zijn verschijnt daar vlak voor het noodlottige einde een deus ex machina in de vorm van – jawel – David Hasselhoff. Eins, zwei, drei, Hasselhoff! Een fraai staaltje zelfspot waarmee de film op een hoge noot eindigt. De piraten in de bioscoop hadden er toen niet eens meer achteraan geplakt hoeven worden.

El Espinazo del Diablo
Santa Sangre

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*