The V Word

Jaar: 2006
Land: Canada/Verenigde Staten van Amerika
Regie: Ernest R. Dickerson
Score: ½☆☆☆☆
 

Deze vrijdag de 13e waren we bang, erg bang. Bang dat de slaapverwekkende en geestdodende toon van The V Word na de eerste drie minuten stram zou worden voortgezet. Ernest R. Dickerson moet de saaiste lul zijn die er in Hollywood rondloopt. Bulletproof kon door Adam Sandler een soort van gered worden en was nog te pruimen. Futuresport was om te huilen. En waarom is Dickerson een grootmeester van het horrorgenre? Vertelt u het mij maar, want ik heb geen flauw idee waarom deze flapdrol een film uit de Masters of Horrorserie mocht maken.

Vlak vantevoren had ik de serie nog tegenover Eva verdedigd. “Die films van Masters of Horror zijn meestal erg slecht,” meende Eva. “Nee joh, ze blijven alleen niet lang hangen,” vond ik. Er zitten best aardige filmpjes bij. Het zijn alleen zelden hoogvliegers. Waarna de klap in mijn gezicht van Dickerson volgde, die met The V Word een legitieme reden geeft om zijn huis plat te branden.

Het V-woord is in dit geval ‘vampier’. Omdat Dickerson liever zelf niet teveel bedenkt, speelt hij leentjebuur bij een ontelbaar aantal andere horrorfilms. Films die stuk voor stuk beter zijn dan hetgeen hij hier zelf uitkotst, maar het knip- en plakwerk gebeurt dan ook dusdanig ongepassioneerd dat de flauwe brij alleen voor directe familie van Dickerson en de hoofdrolspelers nog bekijkenswaardig is. Misplaatste citaten uit Dracula en Night of the Living Dead, een afkeer van knoflook, Redford is van de partij en de vampiers mogen niet eerder naar binnen dan dat ze worden uitgenodigd.

 

Het is dan ook om wanhopig van te worden om te zien dat iemand die zo autoriteitsbewust volgens de regeltjes werkt, blijkbaar geen flauw idee had hoe hij moest voorkomen dat vampiers een spiegelbeeld hebben. Als je dan toch zo’n mannetje bent van ‘Befehl ist Befehl’, doe het dan goed. In de jaren ’30 waren enkele creatieve cineasten in staat de illusie te wekken dat iemand geen spiegelbeeld bezat, maar deze kennis is ergens onderweg naar Dickerson verloren gegaan. Geld voor een paar setjes vampiertanden had hij ook niet, want dat geld ging op aan de open wonden die de schobbejakken aan de halzen van hun slachtoffers toebrengen.

En wat is het allemaal puberaal en gericht op jongeren met een aandachtsspanne van niet meer dan twee minuten. Hé, je verpest mijn highscore bij dit computerspelletje. Hé, laten we een lijk bekijken. Hé, doe normaal of ik steek mijn middelvinger naar je op, jij holmaat. De slashers die ik als puber keek waren toch wat minder stompzinnig. Mag ik mezelf graag voorhouden. Meestal zie ik nog wel een reden, hoe klein ook, waarom een film bestaansrecht heeft. In The V Word kan ik die reden met geen mogelijkheid ontdekken.

Kleine Landen Tour
The 13th Warrior

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*