The Woman in Black

Jaar: 2012
Land: Verenigd Koninkrijk/Canada/Zweden
Regie: James Watkins
Score: ★★★★☆
 

Na een kwartier had ik het helemaal gehad met het panfluitachtige getingeltangel in Nashan naren nagou (Postmen in the Mountains), een zweverige postbodefilm uit China. We besloten een muntje op te werpen om te zien of we verder gingen met dit staaltje vader/zoon bonding in de regenachtige bergen van Hunan, of ons aan Harry Potter goes Hammer zouden wagen in de vorm van The Lady in Black. Wat waren we blij met de wending die Roberts ééncentmuntje aan de avond gaf.

Dat Daniel Radcliffe zich, nu hij zijn carrière als tovenaarsleerling aan de wilgen heeft gehangen, ook aan andere rollen waagde had ik al ergens gelezen. Maar ja, wie zit er na La casa muda op nog maar weer een spookhuisfilm te wachten? Zelfs het uit de dood herrezen Hammer Film Productions wist mijn nieuwsgierigheid aanvankelijk niet te wekken. Zat ik er even naast.

Wie denkt dat het leven van een accountant saai is zit er ook naast. Arthur Kipps (Harry Potter, ik bedoel Daniel Radcliffe) wordt naar het in- en intrieste noordoosten van Engeland gestuurd om de paperassen van wijlen mevrouw Drablow in Eel Marsh House eens grondig door te nemen. Nu heb ik over het druilerige Schotland ergens gelezen dat whiskyconsumptie hier bittere noodzaak is, en in het kleurloze Cryphin Gifford is het al niet anders. En dan spookt het er ook nog.

 

Regisseur James Watkins (wie kent hem niet van het net zo Britse en net zo fijne Eden Lake?) levert een puike prestatie met de naargeestige en kleurloze landschappen in The Woman in Black. Voor sfeervolle beelden als deze moeten we terug naar het in nevelen gehulde Sleepy Hollow. Ook nu mogen we genieten van stugge dorpelingen, kostuums en plotseling oprukkende (zee)mist.

En opnieuw mag Daniel Radcliffe genieten van een treinreis die niet iedereen maakt. De stapel papierwerk die op hem wacht zit vol oude verjaardagskaartjes, sterfaktes en macabere foto’s. Die laatste noemer is ook zeker van toepassing op het in het landhuis aanwezige speelgoed. Het past wel bij het ongelofelijk hoge aantal kinderen dat in deze film over de kling wordt gejaagd. Daar zou Harry Potter toch graag een toverstokje voor hebben gestoken.

John Dies at the End
My Winnipeg

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*