Tideland

Jaar: 2005
Land: Canada/Verenigd Koninkrijk
Regie: Terry Gilliam
Score: ★★★½☆
 

Raar! Tideland is geen doorsnee film. Dat hadden er vast ook niet veel verwacht van de regisseur van 12 Monkeys (slorige schrijvers maken er Rapen van) en Fear and Loathing in Las Vegas, maar veel gekker moet het niet worden. Anders valt er straks geen touw meer aan vast te knopen.

Net bijgekomen van de ene verbazing krijgen we in dit gruwelsprookje de volgende onwaarschijnlijkheid alweer voor de kiezen. Van een met de realiteit verstrengeld Alice in Wonderland-verhaal was het voor Gilliam nog maar een kleine stap naar dochtertjes die de heroïneverslaving van vader en moeder de gewoonste zaak van de wereld vinden, seksualiteit bij kinderen, incest en necrofilie (ook zonder dit alles te benoemen zou mijn site vast al wel door de AIVD en weet ik wat voor instanties in de gaten worden gehouden).

Uit bovengenoemde steekworden mag opgemaakt worden dat het leven van de jonge Jeliza-Rose de goedkeuring van weinig pedagogen weg kan dragen. Maar wat wil je, ze groeit op in het midwesten van Amerika, op de godvergeten prairies waar rednecks c.q. republikeinen over het algemeen minder tanden dan affaires met neven en nichten hebben. En waar heroïne zuivere kost is vergeleken met de huisgemaakte gifmengsels waarover we recentelijk in de krant lezen.

 

Nu was het leven van Jeliza-Rose al niet eenvoudig toen moeder nog leefde en vader haar in het holst van de nacht wekte wanneer hij weer eens iets interessants over Jutland of veenlijken had gelezen, maar de overdosis en het hieropvolgende vertrek uit huis kan nauwelijks een verbetering genoemd worden. Vader Noah volgt al spoedig in de voetsporen van vrouwlief na het betrekken van het vervallen huis van oma, een bouwval in een zee van onkruid en zonder buren binnen schootsafstand. Jeliza-Rose heeft het alleen niet door.

Het wordt allemaal nog veel gekker en als volwassene vind ik het eerlijk gezegd allemaal wat veel worden. Ik zit potverdorie al de hele dag tussen de kinderen. Nu hoeft mijn vrije tijd niet persé geheel fantasieloos doorgebracht te worden, maar van pratende eekhoorns moet ik persoonlijk niets hebben.

Vóór Tideland pleit dat het een gruwelsprookje is; geen ‘gewoon’ sprookje. Vóór Tideland pleit dat geestelijk gehandicapten staven dynamiet in hun bezit hebben. Vóór Tideland pleit dat Jeff Bridges weigert zijn dood-zijn als excuus te gebruiken om uit de film te verdwijnen. Wazige film, en daardoor absoluut niet vervelend. Wel raar.

NEKRomantik 2
Hostel

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*