Tristan + Isolde

Jaar: 2006
Land: Duitsland/Tsjechië/Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten van Amerika
Regie: Kevin Reynolds
Score: ★★½☆☆
 

Wie een vriendin heeft kan niet altijd z’n eigen zin doen. Zeker niet als ie zo’n sul is dat ie z’n vriendin romantische films cadeau doet. Na het zien van Hwal had ik me nog zo voorgenomen even een pauze in te lassen op romantisch dramagebied, maar Eva besliste anders. Om de een of andere reden doet dit soort films het bij de meisjes vaak beter dan die waarin verachtelijke snoodaards de darmen uit kermende slachtoffers rukken.

Nu heb ik liever romantische films die in de middeleeuwen spelen dan romantische films waarin in een contemporaine setting gesnotterd wordt. Eva ook. Doe mij maar maliënkolders en bijlen die helmen doorklieven; doe Eva maar langharige mannen, dan is ze ook tevreden. Het had dus erger gekund. Daartoe doet Tristan + Isolde een oprechte poging middels krukkige dialogen, maar de prinsessen blijven kek gejurkt en de mannen langbehaard.

Met het oorspronkelijke verhaal van deze liefdesverhouding die niet zo mocht zijn ben ik onbekend, en dat is in het geval van dit soort filmische adaptaties waarschijnlijk maar goed ook. Het komt erop neer dat Isolde Tristans leven redt, maar niet samen met hem kan zijn omdat hij een vijand van de Ieren is. Wanneer de Engelsen en Ieren zolang het duurt door één deur kunnen mogen de twee nog altijd niet openlijk elkaars handje vasthouden, want dan heeft Tristan, sukkel die hij is, Isolde alweer aan een ander beloofd. Wist hij veel dat de prinses die hij voor zich won en het meisje waar hij verliefd op was één en dezelfde persoon waren.

 

Oh oh, Tristan toch! In plaats van zijn grote vrind De Koning te vertellen dat hij Isolde graag terug zou willen en dat er geen hand vol maar een land vol anderen voor haar in de plaats zijn, maakt Tristan er vanaf dat moment een potje van. Hij en Isolde ontmoeten elkaar stiekem op donkere plekjes in het bos, worden ontdekt, hele droom van Engelse eenheid in duigen, kortom: stront aan de knikker.

Het mag uit mijn weinig geanimeerd relaas blijken, echt spectaculair is Tristan + Isolde niet. Geen grootse veldslagen (op het laatst bestaat één van de twee vechtende partijen nog uit een man of vijf), de ruige Ierse en Engelse kusten komen er bekaaid vanaf, en had ik al verteld dat het een romantische film betreft? Toch, het geheel blijft middeleeuws, met zwaarden, prinsessen, stiekemerds en kastelen. En dat gaat nooit vervelen, hoe vaak je vriendin het ook wil zien.

Pro-Life
The Dark Crystal

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*