Valhalla Rising

Jaar: 2009
Land: Denemarken/Verenigd Koninkrijk
Regie: Nicolas Winding Refn
Score: ★★★½☆
 

Van Vikingfilms maakt het me eigenlijk niet uit of ze goed zijn of niet – die wil ik gewoon zien. Mads Mikkelsen kan na Adams æbler en De grønne slagtere bij mij ook wel een potje breken. In Valhalla Rising breekt hij nog veel meer, tot nekken aan toe. Zie daar de randvoorwaarden voor een geslaagde film.

Veel meer dan een spoor van dood en verderf zaaiende Mads laat Valhalla Rising eigenlijk niet zien. Goed en wel beschouwd is het niet eens een Vikingfilm – het verhaal speelt in Schotland en Noord-Amerika en naast een handjevol heidenen met baarden, christenen met zwaarden en Indianen met knuppels krijgen we niemand te zien. Al zeker geen Vikingen.

De eenogige Mads slijt zijn dagen als slaaf van een heidens stamhoofd. In gevechten tot de dood erop volgt laat hij weinig heel van de slaven tegen wie hij het opneemt. Eenoog is haat en wat hij daarnaast is, is moeilijk te zeggen. Eenmaal ontsnapt sluit hij zich bij een groepje christenen op weg naar het Heilige Land aan, met uiteraard nog meer bloedvergieten tot gevolg.

 

Een vergelijking met Odin, de eenogige oppergod uit de Noordse mythologie, ligt voor de hand. Eenoog verlaat de heidense stammen zodra zij ervan overtuigd zijn dat er met de christenen onderhandeld moet worden. Eenoog heeft visioenen uit de toekomst. De christenen willen het heidense jongetje dat in contact met Eenoog beweert te staan vermoorden, want Eenoog boezemt de christenen angst in. Voor wie bereid is na te kaarten na het zien van Valhalla Rising valt er dus toch wat Vikinggerelateerds te ontdekken.

Het lastig te duiden einde is wat mij betreft een van de sterkere punten van de film. De minimalistische sfeer van het geheel, de dreigende, dreunende muziek en het ontbreken van tegenwoordig zo trendy veldslagen spreken ook voor het wat experimenteel overkomende werk van regisseur Winding Refn. Toch werkt de wat minder toegankelijke opzet van Valhalla Rising soms ook in het nadeel van de film en de toekomstvisioenen zijn hier een ronduit irritant voorbeeld van. Een vreemde film, die ik desalniettemin aan zou raden bij mijn heidense vrienden.

Tropic Thunder
Человек с бульвара Капуцинов

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*