Trek je rolschaatsen aan en duw een zweetbandje om je gepermanente haren, want anders kon je je wel eens slecht op je gemak voelen bij het kijken naar Labyrinth. De achterhaalde jaren ’80 spatten van het scherm; meest prominent in de vorm van de ontplofte coupe van David Bowie als Goblinkoning Jareth. Vijfentwintig jaar na [...]
Bij het zien van de eerste minuten van Stingray Sam herinnerde ik me plots een fragment uit De nacht van de wansmaak, waarin Jan Verheyen films onder de noemer ‘kruisbestuivingen’ introduceert. Waar sommigen in de keuken experimenteren met gewaagde combinaties als bloemkool en frieten, zijn er in de cinema ook aardig wat crossovers van verschillende [...]
Aleksey Balabanov maakt geen softe boevenfilms als Брат (Brat) en Брат 2 (Brat 2) meer. Nu was de regisseur ten tijde van de zachtaardige culthit Брат ook nog een dertiger. Tien jaar later is hij zo te zien een cynische, oude man geworden die alle hoop op een betere wereld heeft laten varen. Груз 200 [...]
Vanaf het moment dat de treurige tonen van Nautilus Pompilius’ Крылья de openingssequentie van Брат (Brat) begeleiden en de camera langs een mistroostig gebouw glijdt, omgeven door bomen in herfstkleuren, waarvoor een vrouw zich langzaam ontkleedt, is Sergei Bodrov juniors glansrol één lange, bedwelmende kijkervaring die de kijker helemaal opslokt. “Hé, welke muziek is dit?” [...]
Zeg eens eerlijk, wat had je dan verwacht? In het beste geval dit, maar dan met net iets meer komische oneliners. Dead & Breakfast biedt nagenoeg precies wat de dvd-hoes lijkt te beloven. Een omineus oud landhuis in sepiatinten. Een titel waarin met druipende, rode letters het woordje ‘dead’ over het woord ‘bed’ is geplakt. [...]
Oei, wat een gemiste kans! Als Tenacious D in The Pick of Destiny de hele film lang was doorgegaan zoals het er in de eerste vijf minuten aan toe ging, dan had deze film wellicht een kansje gehad om voor de volle vijf sterren te gaan. Wat een ijzersterk begin zeg! Heel even verkeerde ik [...]
Eva en ik zien waarschijnlijk om verschillende redenen graag films met Johnny Depp. Om diezelfde redenen zijn onze favoriete Depp-vehikels niet dezelfde – stilistisch konden ze niet verder uit elkaar liggen. Bij het kijken van Cry-Baby pasten we ons maar een beetje aan elkaar aan: Eva riep regelmatig uit hoe raar deze film was, maar [...]
Goede Vrijdag. Nee, Bloederige Vrijdag! Er draaide een film van Burton en vooral Johnny Depp, dus ik moest mee van Eva. Helemaal niet erg, want Sweeney Todd is een musical. En musicals kunnen erg leuk zijn (Alferd Packer/Cannibal: The Musical, The Happiness of the Katakuris). Zeker als je alle liedjes luidkeels samen met Peer mee [...]
Het was Eva allemaal iets te driest, maar hoe had ik een film als Katakuri-ke no kôfuku (The Happiness of the Katakuris) nou kunnen negeren? Op weg naar de videotheek grapten we nog dat we, om iedereen te plezieren, zouden zoeken naar een romantische horrorkomedie, maar niet Shaun of the Dead. Medezoekers Joost en Eva [...]
Jaren geleden las ik een lovend artikel over This is Spinal Tap in de Filmkrant. Als onderdeel van een rondreizend programma van meer en minder bekende films op leeftijd was This is Spinal Tap in het ganse land te zien. Helaas miste ik de voorstelling, maar dankzij de moeite van het quoten waard zijnde uitspraken [...]
CC 2012 Fiepke | Berichten (RSS) en Reacties (RSS)
powered by Wordpress