Ben Stiller wisselt schijnbaar moeiteloos fantastische films als Dodgeball: A True Underdog Story en Zoolander af met gedrochten als Meet the Fockers. Enige consistentie kan de beste man dus niet worden verweten, in tegenstelling tot Jack Black. Die heeft nog nooit een leuke film gemaakt. Toch trapte ik er opnieuw in en gaf het duo [...]
Tanks, samoerai en tijdreizen – heb je ooit een betere premisse gehoord? Dat dacht ik ook niet. Door Eva afgedaan als vervelend en ergernis opwekkend, vat ik Sengoku jieitai 1549 (Samurai Commando 1549) liever samen met een ander woord: amusement! Hadden we hier in de buurt ook maar een Cultvideotheek die zijn afdankertjes voor vijf [...]
Wat een boel Russische en Kazachstaanse films de laatste tijd. Nomad was niet de beste film van Sergei Bodrov, maar gelukkig bleek Кавказский пленник (Kavkazskiy plennik/Prisoner of the Caucasus) ook van hem te zijn, met zoon Sergei Bodrov junior in de hoofdrol. Diens film Брат (Brat; eveneens door vader geregisseerd en binnenkort als recensie op [...]
Eigenlijk wilde ik deze zomer naar Kazachstan op vakantie. Eva wilde liever naar Bulgarije en het zou uiteindelijk wel ergens halverwege zijn geworden als we geen kindje verwachtten, naar Azerbeidzjan of zoiets, maar ik zou graag die onmetelijke steppen eens van dichtbij zien. Of Almaty, de exotische moskeeën en de bergen in het zuidoosten. Voorlopig [...]
Geen wonder dat het altijd hommeles is op de Balkan. Als iedereen zich daar zo labiel gedraagt als de hoofdpersonen in Život je čudo (Life is a Miracle, maar het is nog veel meer een wonder dat deze aaneenschakeling van half uitgewerkte ideeën zo positief ontvangen wordt) hoeft er maar een stuk snot scheef in [...]
Zit het allemaal een keer niet mee? Dzjengis Khan had het ook niet makkelijk hoor! Ik dacht altijd, “Nou, als Khan heb je het goed voor elkaar.” Maar khan zijn is niet alleen vechten en in een leuke tent (yurt, noemen ze die dingen) naar grommend gezang luisteren. Onderdanen verwachten wijze beslissingen van hun khan. [...]
Het mag inmiddels bekend zijn: voor goeie zombiefilms moet je in Engeland zijn. George A. Romero had het in Pittsburgh beter bij een trilogie kunnen laten, in plaats van recentelijk nog een tweetal filmpjes voor zijn oudedagsvoorziening op te nemen en de Italianen hebben vooral veel, maar weinig goeds laten zien op zombiegebied. Gelukkig werd [...]
Als je ‘s middags naar de film wilt, dan draait er niet bijster veel. Hooguit tekenfilms, films uit het nasynchroniseergenre omdat het publiek nog niet kan lezen en sprookjes. El laberinto del fauno behoorde tot de laatste categorie. Mooi zo, want ik hou wel van sprookjes. En dit was nog een gewelddadig, bloederig sprookje ook, [...]
Bij films als deze ben ik altijd blij dat ik een contactsport speel. Volwassen kerels die op elkaar inrennen en zich in de buitenlucht eens flink uitleven – met of zonder speren – daar mag je mij, bij wijze van spreken, midden in de nacht voor wakker maken. Een ferme dosis zinloos geweld is af [...]
“Een historische dag in het Hongaarse wedstrijdeten!” Van meet af aan is duidelijk dat Taxidermia geen spaan heel laat van de onschuldige subtiliteit van de enige andere film die ik van Pálfi zag. Was Hukkle een rustige, dialoogloze film over een oud mannetje dat maar niet van de hik af kwam, Taxidermia ontlokte het publiek [...]
CC 2012 Fiepke | Berichten (RSS) en Reacties (RSS)
powered by Wordpress