Kastelen bezoeken kan ontzettend opluchten. De toiletten in de bijbehorende musea zijn vaak aanzienlijk comfortabeler dan de wc’s op campings of – erger nog – Open Hell Fest. Het kasteel van Vimperk, hoog boven het stadje zelf, was een ‘zámek’. Dat wil zeggen een saai kasteel. ‘Hrad’ is Tsjechisch voor kek kasteel. De verzameling die [...]

In Duitsland mag je zo hard rijden als je wilt en Ivor wist dat wel. De Duitsers op hun beurt waren er ook van op de hoogte dat Ivor zo hard rijdt als hij wil in Duitsland. Soms ook op plaatsen waar de Duitsers een iets lagere snelheid adviseren. Op van die ronde adviesborden met [...]

Van Trenčín (Slowakije) naar Prachatice (Tsjechië) bleek verder dan we dachten. Althans, we moesten verder van de Tsjechische spoorwegen. Niet in een rechte lijn de grens over en via de verbinding Brno-Strakonice waarlangs we eerder oostwaarts waren gereisd, maar eerst naar Bratislava, dan naar Praag, dan naar České Budějovice, dan naar Číčenice en dan was [...]

Brno – dat zag er nou eens als een nette stad uit. Goed informatiecentrum voor toeristen bovendien. Maar ja, het blijft een stad en nog wel de op één na grootste van Tsjechië ook, dus hier bleven we exact 53 minuten. Vlak bij Brno ligt namelijk een zwaar-toeristisch-want-de-moeite-waard-natuurgebied, de Moravský Kras. Dit karstgebied met zijn [...]

Een klein treintje bracht ons naar Open Hell Fest, Volyně. TreinTJE met hoofdletters TJE. Geen locomotief en maar één wagon. Het ding reed waarschijnlijk op batterijen en zat stampensvol zwart gekleed, langharig tuig dat ook naar het festival moest. Open Hell Fest beloofde een puur underground-metalfestival te worden. Dat wil dus zeggen alleen onbekende bands [...]

Laatst studeerde ik ineens af. Nou ja, ineens – ik had er vijf jaar hard voor gewerkt en door al die hertentamens menig overuur gedraaid. “Goed gedaan jongen,” meenden ze thuis en hier mocht volgens hen best een presentje tegenover staan. “Tsjechië!” riep ik. De rekenmachine werd erbij gehaald, maar met vijf jaar maal 42 [...]

Na vier keer Roemenië was het hoog tijd om uit te zoeken of er in andere voormalige Oostblok-landen net zo gelachen kon worden. In 2003 gingen Eva en ik naar Tsjechië en Slowakije. Denk je er zelf over hier misschien eens heen te gaan, dan kun je beter onderstaande verhaaltjes eens lezen… Na een weekje [...]