Whisky Galore!

Jaar: 1949
Land: Verenigd Koninkrijk
Regie: Alexander Mackendrick
Score: ★★★★☆
 

Tijdens de Jannis de Hullu Tour eerder dit jaar raadde whiskyliefhebber David – die na zijn overlijden graag in whisky geconserveerd zou willen worden – ons voor de destilleerderij van Jura het boek Whisky Galore aan. Daan en ik waren meteen gecharmeerd van het met alcohol doordrenkte smokkelaarsverhaal. Terwijl buiten een storm raasde gaf Thijs een half jaar later met een verhaal over een in whisky geconserveerd lijk en een fles tien jaar oude Jura de aftrap voor een whiskyavond waarop de film Whisky Galore! niet mocht ontbreken.

De voorbereiding was uitmuntend, hoewel naast Daan en ik niemand de moeite had genomen het klasssieke verhaal van Compton MacKenzie te lezen. De Jura en twee whiskytaarten werden opgevolgd door Queen Margot (met Davids stellige “Absolutely no blending!” waren we het nog altijd onverdeeld eens), tien jaar oude Aberlour, tien jaar oude Millstone American Oak, een voor de avond toepasselijke Talisker Storm, een fles Jura Prophecy en tenslotte een geurige, twaalf jaar oude Auld Reekie. Het tachtig minuten durende Whisky Galore! was toen allang afgelopen.

Net als het boek is Whisky Galore! gebaseerd op een waargebeurd verhaal: tijdens de Tweede Wereldoorlog strandt een schip vol whisky voor de kust van een Schots eilandje. De eilandbewoners laten er niet veel gras over groeien, hoewel het plunderen moet wachten tot na de Sabbath. In elk hoekje, in elke dakgoot en onder elke losse plank op het eiland worden whiskyflessen verstopt. De droogte is voorbij – voor zolang het duurt.

 

Het was een feest der herkenning: de witte stranden van de Outer Hebrides, gure zeewind op veerboten, door whisky bezeten Schotten en de zondagse rustdag waar niemand op zit te wachten. Net als onze Tour – en in tegenstelling tot het boek – hield de film de vaart er goed in. Al na luttele minuten klinkt de gepijnigde noodkreet van de eilandbewoners: “There is NO whisky on the island!” Op Todday maakt niemand zich druk om de bommen van de Duitsers en schermutselingen in Afrika. Er zijn directere zorgen die het dagelijkse leven bedreigen.

Ook 65 jaar later is Whisky Galore! nog altijd grappig en tegendraads. “A happy people, with few and simple pleasures,” beschrijft de voice-over de inwoners van Todday, terwijl een niet aflatende kinderschare een van de huizen verlaat. Bij liters tegelijk verdwijnt de buitgemaakte drank in de Schotse kelen, maar er komt een eind aan het feest. Toen de whisky van de S.S. Cabinet Minister op was, werd de legale whisky duurder. En nog eens duurder, en daarna nog eens. “And they all lived unhappily ever after,” sluit Whisky Galore! af. Wij hadden toen gelukkig nog een paar flessen voor de boeg.

Carré blanc
Knightriders

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*