Yi ge dou bu neng shao

Jaar: 1999
Land: China
Regie: Yimou Zhang
Score: ★★★☆☆
 

Waarom had ik nog nooit van dit Chinese antwoord op Être et avoir gehoord? Op de Pabo hadden alle mutsen het over het idyllische plattelandsschooltje waar de grijs bebaarde meester les gaf aan zeven kinderen. Het was net één grote familie waarin iedereen in harmonie met elkaar leefde. De blijheid van deze film is onontkoombaar en slaat als een vuist in je gezicht. Een even romantisch als onrealistisch beeld van op de basisschool voor de klas staan.

De Chinese school in Yi ge dou bu neng shao (Not One Less) is ook niet groot. Sterker nog, op de school waar ik zelf les geef zitten maar drie kinderen meer. De reden dat ik nog nooit van het Chinese antwoord op Être et avoir had gehoord is waarschijnlijk omdat er ook ettertjes op scholen kunnen zitten (technisch gezien is dit natuurlijk ook geen antwoord op de Franse film, daar Yi ge dou bu neng shao drie jaar eerder gefilmd werd). En van ettertjes willen de mutsen op de Pabo niets weten.

Zonder ettertjes was Yi ge dou bu neng shao evenwel een stuk suffer geweest. Niet dat er nu veel actie in de film zit, maar wat wil je in een dorp van vergelijkbare grootte als dat waar ik werk? Ook dit dorp ligt ver van de beschaafde wereld, er staat net als bij mij een ezel naast de school en het Chinese schooltje lijkt niet heel veel kleiner te zijn. Meester Gao hoeft nog net niet ‘s ochtends achter ontsnapte kalkoenen aan te rennen, maar verder mocht ik veel parallellen ontdekken.

 

Waar ik het in Nederland met één dagje verlof moet doen als er iets aan de hand is, mag meester Gao gerust een hele maand wegblijven. Nu is China natuurlijk ook wel wat groter dan Nederland en met je maandloon van vijfeneenhalve euro kun je vast niet de duurste treintickets betalen. Het vinden van invallers is er echter even lastig als hier. Waar mijn directeur er na zes mensen gebeld te hebben meestal al de brui aan geeft, gaat burgemeester Tian Zhenda net zolang door tot hij iemand zo gek heeft gekregen.

Die invalster is Wei Minzhi – met 13 jaar niet veel ouder dan de kinderen in haar klas. Wat mag je van zo iemand verwachten? Nou, daar is meester Gao heel duidelijk in. Eigenlijk zal het hem worst wezen wat het meiske de komende maand uitvreet, als er bij zijn terugkeer maar evenveel kinderen op school zitten. En niet één minder. Tamelijk frustrerend als er dan een ettertje besluit weg te rennen om zijn heil in de grote stad te zoeken. Zo gaat dat in China. Toch best een lieve film, maar minder mutsfähig.

Låt den rätte komma in
The Seeker: The Dark is Rising

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*