You Don’t Mess with the Zohan

Jaar: 2008
Land: Verenigde Staten van Amerika
Regie: Dennis Dugan
Score: ★★★☆☆
 

Terrorismebestrijder Zohan wil alleen een beetje rust, is dat nou zoveel gevraagd? Wel in Israël, ja. Man, toen wij ‘s avonds de maansverduistering wilden bewonderen hadden we niet eens rust – beide hunebedden waren al bezet. Zohan heeft buiten Drenthe nog minder succes. Moet je natuurlijk ook niet naar New York verhuizen op zoek naar rust, maar in een film met Adam Sandler gebeuren nu eenmaal domme dingen.

You Don’t Mess with the Zohan is gelukkig niet al te politiek correct. Van een in Amerika geschoten film zou je meer empathie voor de Israëlische kant van het verhaal verwachten, maar beide partijen worden als even grote losers neergezet. Zowel Palestijnen als Israëliërs drinken Fizzy Bubbeleh, dansen in veel te korte broekjes op drukke discomuziek en houden van het infantiele spel hackey sack. Van hummus zijn ze zo gek dat ze het zelfs door de koffie roeren en hoe meer haar op je kin en ballen, hoe beter.

Iedereen met een ietwat minder blanke huid (kaki, of wat die kleur ook is, heet het in de film) mocht blijkbaar meedoen aan You Don’t Mess with the Zohan, als ie maar beroerd Engels sprak. Er wordt werkelijk geen enkele poging ondernomen om de in het Midden-Oosten gesitueerde scènes een zweem van authenticiteit mee te geven. In Israël valt er zo nu en dan zelfs een woord dat verdacht veel op Duits lijkt. De Arabieren zijn al even geloofwaardig: “Hezbollah, schmezbollah!”

 

Zohan Dvir (Adam Sandler) is Israëls belangrijkste wapen in de strijd tegen de Palestijnen. Zohan is het vechten echter spuugzat. Tijdens een nieuwe confrontatie met The Phantom, een Palestijn die zo stoer is dat hij zelfs piranha’s in zijn nek durft te laten bijten, veinst hij zijn dood om zijn droom na te kunnen leven. Met zijn nieuwe look – the Avalon – reist hij naar het land van de onbegrensde mogelijkheden. Niet om net als alle andere Israëliërs ondeugdelijke elektronica te verkopen, maar om kapper, nee, hairstylist te worden.

Vrienden en familie maken hem uit voor homo, maar Zohan bewijst het tegendeel wanneer hij zijn veelal oudere cliëntele onder handen neemt. You Don’t Mess with the Zohan is een erg vieze film. Natuurlijk kan het gebeuk dat alle bussen haarlak en shampooflessen uit de kast doet donderen niet eeuwig duren: een nieuwe confrontatie met de oude vijand is onafwendbaar. Voor de Amerikaanse rednecks die zich ermee bemoeien helemaal feest: “Fighting the jews and the terrorists on the same day – it’s like Christmas in July!” Hoe minder politiek correct, hoe liever.

California Dreamin' (Nesfârșit)
Hrafninn flýgur

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*