Zombi Holocaust

Jaar: 1980
Land: Italië
Regie: Marino Girolami
Score: ★★★☆☆
 

Deze week is een Engelse politicus gearresteerd omdat hij de holocaust ontkende. Aan de andere kant staat er blijkbaar geen straf op het zomaar betitelen van een willekeurige gebeurtenis als een holocaust, en passant het woord holocaust een bijkans banale lading gevend. Ach ja, de makers van Zombi Holocaust hadden vermoedelijk toch niet voor ogen een respectabele film af te leveren.

De holocaust bestaat ditmaal uit een zombielegertje dat op twee handen te tellen valt. Deel uitmakend van de eind jaren ’70 en begin jaren ’80 zo succesvolle Italiaanse zombiegolf staat het ongecensureerde, misselijkmakende eindproduct ook bekend als Island Of The Last Zombies, Queen Of The Cannibals en Dr. Butcher, Medical Deviate. De meest gangbare titel is dan ook wat misleidend, aangezien Zombi Holocaust technisch gezien tot het subgenre van de kannibalenfilm behoort.

Zombi Holocaust heeft het helemaal niet nodig om mee te liften op het succes van de zombiegolf. Het opnemen van het woord ‘zombie’ in de titel garandeerde destijds uitverkochte theaters en aangezien het eveneens Italiaanse (slash Colombiaanse) Cannibal Holocaust een erg beruchte titel was is de keuze begrijpelijk genoeg. Vergeet al deze fanfare even en je houdt een puike B-film over die soms nog best spannend is, hoe voorspelbaar het verhaal ook mag zijn.

 

De belangrijkste reden dat ik Zombi Holocaust als misselijkmakend kwalificeerde is de gelijkenis met Cannibal Holocaust: de benauwende sfeer in tropische wouden en de angst van het niet begrijpen van de primitieve culturen waarin wordt binnengedrongen vormt de gedeelde noemer tussen deze twee fraaie staaltje exploitation-horror.

In vergelijking met Cannibal Holocaust, één van de weinige films die ik echt te ver vond gaan en waarvan mijn vader, waarmee ik de film samen keek, te kennen gaf dat hij ‘m best heftig vond (mijn vader houdt niet van horrorfilms), is Zombi Holocaust eerder de versie om gezellig met het hele gezin te kijken. Toegegeven, het is een bloederig extravaganza van kannibalen die ingewanden uit nog levende slachtoffers scheuren en de medische experimenten op gedrogeerde vrouwen zijn ook niet erg plezierig in beeld gebracht, maar tenminste blijven het martelen van dieren en barbaarse verkrachtingsscènes ons bespaard.

En daardoor vond ik Zombi Holocaust achteraf bezien helemaal niet zo misselijkmakend: de vrees dat de film eenzelfde richting op ging als Cannibal Holocaust, dat me nog lange tijd achtervolgd heeft (ook vanwege de treurige, beschuldigende soundtrack die me niet losliet), bleek ongegrond. Toch, geen filmpje voor de beginnende horrorliefhebber.

Corpse Bride
Dude, Where's My Car?

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*