Zombies in de Vallei der Geesten

Eva's reflecties op de reis

Misschien is het ook niet zo’n goed idee om een aflevering van de zombieserie The Walking Dead op onze laptop te kijken terwijl we wildkamperen op een verlaten picknickplaats in de Vallei der Geesten op de Krim. Het is nog vroeg, maar vreselijk koud, dus fijn om vroeg te gaan slapen. Door de zombies voel ik me extra kwetsbaar; een gevoel dat toch altijd opkomt als we in de wildernis overnachten – er zijn hier niet echt regels tegen wildkamperen, maar het is het fijnst als niemand je ziet.

Onze filmavond wordt ineens onderbroken: stemmen buiten, grote lichten van auto’s, een brommer die langsscheurt. Op de picknickplaats naast ons strijkt een groep jongeren neer. “Het zal niet zo lang duren, zo koud als het is”, denk ik. Maar terwijl we ons rustig houden – geen aanleiding gevend tot gedoe, ik stel me allerlei vandalisme voor – horen we meer dronken gegiechel en gelal, en zien een kampvuurtje. Als ze later besluiten om de auto naast ons als muziekinstallatie te gebruiken zodat ze aan de andere kant van de bus goed geluid hebben, wordt het te gek en motiveer ik Joost om eens poolshoogte te gaan nemen. Waarop hij terstond wordt uitgenodigd om ook een wijntje mee te drinken. Ze willen wel wat rustiger aan doen zodat de kinderen kunnen blijven slapen.

Tenslotte drinken we samen bij het kampvuur een glas Krimwijn terwijl het feest op het einde loopt. Eén van de jongens is jarig en viert het hier. Of we niet ook nog even een rit willen maken in de Jeep? Een gemoedelijk uurtje later (het Russisch van dronken jongeren heeft een aangenaam traag tempo) scheuren ze in twee Jeeps de vallei uit en kunnen wij rustig gaan slapen. Zombies bestaan niet.

Te gast
Reflectie

Be the first to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published.


*